Σελίδες

Παρασκευή 23 Νοεμβρίου 2012

Ξεφτίλα: Ο (Ορθόδοξος ...) Μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος: Υποχρεωτικά πρέπει σήμερα κανείς να είναι Οικουμενιστής

Αρκετοί πιστοί αποφεύγουν να κατακρίνουν αρχιερείς, με το σκεπτικό ότι "εμείς δεν είμαστε καλύτεροι" και ότι "δεν μας πέφτει λόγος".  "Απλά προσευχόμαστε".
Δυστυχώς αυτή η αντίληψη, που περιορίζει τον πιστό λαό μόνο σε ρόλο κομπάρσου, κάνει τους συγκεκριμένους πρόθυμους υπηρέτες της Νέας Τάξης, ακόμη πιο προκλητικούς
Πλέον δεν φοβούνται τίποτε και ξεδιάντροπα προβάλουν την κατρακύλα τους.
Την κατρακύλα αυτή πλέον την παρουσιάζουμε, ευελπιστώντας όχι ότι θα τους συνετίσει -αφού δύσκολο μπορείς να πείσεις κάποιον εντολοδόχο- αλλά τουλάχιστον να τους αποκαλύψει και να τους περιορίσει.

 
Σειρά στον Οικουμενιστικό κατήφορο είχε ο Ορθόδοξος (...) Μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος.
Πριν παραθέσουμε το βίντεο  φιλικού ιστολογίου, θα επισημάνουμε σε όλους αυτούς τους φρεσκοξυρισμένους αρχιερείς,  που συχνά αντί για ράσα επιλέγουν να εμφανίζονται με κουστούμια και να συχνάζουν σε διαθρησκειακές και οικουμενιστικές συναντήσεις ότι η οργή του Θεού πλησιάζει. "Έρχομαι Ταχύ"(Αποκ. 22,20). Όπως και η οργή του κόσμου. Και δεν μπορούμε να προβλέψουμε πιο από τα δύο θα είναι πιο οδυνηρό.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε ο μητροπολίτης Γερμανίας Αυγουστίνος, σε Γερμανό δημοσιογράφο αναφέρει μεταξύ άλλων 
  • Στο  11:20 (κ.ε ) ότι δεν γίνεται ακόμα να γίνουμε μια εκκλησία, χρειάζεται διάλογος.  Όμως υποχρεωτικά πρέπει σήμερα κανείς να είναι οικουμενιστής για να είναι χριστιανός.Μπορεί να είναι κανείς προτεστάντης και οικουμενιστής καθολικός και οικουμενιστής, ορθόδοξος και οικουμενιστής (κατά λέξη orthodox und ökumenisch).
  • Στο 3:20 (περίπου) αναφέρει ότι με τους άλλους Χριστιανούς ζούμε σε οικουμενική κοινωνία (ökumenische Gemeinschaft).

  • Στο 6:20΄ αναφέρει οτι είμαστε "συνχριστιανοί" όπως λέμε συνχωριανοί  ό,τι κι αν σημαίνει αυτό .

Πέμπτη 22 Νοεμβρίου 2012

Ο κ.Γιανναράς και η προτροπή του για αντικατάσταση του Εθνικού Ύμνου

 Πριν παραθέσουμε ολόκληρο το εξαιρετικό κείμενο του κ.Σάββα Παύλου, επιλέξαμε 2 χαρακτηριστικά αποσπάσματα:

"Θυμάμαι το σχόλιο όταν αναρτήθηκε για πρώτη φορά  η κυπριακή σημαία στη νεοσύστατη Κυπριακή Δημοκρατία, πριν από πενήντα χρόνια περίπου:
Να μια σημαία για την οποία κανένας δεν πρόκειται να θυσιαστεί. Και πράγματι ουδείς έπεσε γι’ αυτή."



 "Όπως οι νεαροί μεγαλώνουν εικονικά ηλεκτρονικά ζώα και αξιολογούνται αν φέρθηκαν σωστά, όπως οργανώνουν και οργώνουν περιβόλια και φυτείες στη ξεραΐλα της ηλεκτρονικής εικονικής πραγματικότητας, όπως ζουν μια δεύτερη ζωή, μια εικονική ζωή μέσα από το ιντερνέτ, με εικονικές σχέσεις, ψεύτικα επαγγέλματα και δήθεν σπίτια, έτσι και ο Γιανναράς πάτησε το delete στον ηλεκτρονικό υπολογιστή για την ιστορική πραγματικότητα που βίωσε ο ελληνισμός τα τελευταία διακόσια χρόνια και δημιουργεί μια άλλη, εικονική. Χωρίς εθνικό κράτος, χωρίς Κοραή, χωρίς Εκκλησία της Ελλάδας, λες και βρισκόμαστε στο 1760 μ. Χ."

Διαβάστε το, ειλικρινά ΑΞΙΖΕΙ:



Μόνο το «Σε γνωρίζω από την κόψη αντιστέκεται ακόμη». Γιατί, παρά το κοινή αναφορά και τη συνεχή ανάκρουσή του -είναι ο εθνικός ύμνος των Ελλήνων- όμως αντιστέκεται στη μετατροπή του σε κάτι ακίνδυνο και εύπεπτο, την ώρα που κείμενα, τα οποία υποβλήθηκαν ως ρηξικέλευθα, επαναστατικά και ανατρεπτικά, έχουν λειανθεί και  ενσωματωθεί στο αγοραίο και το κοινόχρηστο. Αντιστέκεται ακόμη, γιατί θέλει όψη που θεωρεί με αποφασιστικότητα, έτοιμη και θαρραλέα και, ακόμη, κόψη. Κόψη του σπαθιού. Είναι ο ύμνος στην Ελευθερία και η στράτευση του δεν είναι διατεταγμένη από κάποιο επιτελείο, είναι ελεύθερη επιλογή του συλλογικού αγώνα από το πρόταγμα του ελεύθερου προσώπου.

Έχετε διαβάσει τα λόγια από τους εθνικούς ύμνους άλλων χωρών; Ο υποφαινόμενος κατάφερε να εντοπίσει και να διαβάσει τους στίχους πάνω από εκατόν άλλων εθνικών ύμνων. Σ’ αυτούς  έντονα τονίζεται ότι: Ο λαός τους είναι ο πιο σημαντικός, Το έθνος τους είναι γενναίο, Να μας φοβάστε, Η χώρα μας είναι η καλύτερη, Ο Θεός σώζοι τη βασίλισσα, Ο Θεός ευλογεί τον σουλτάνο, Ο Θεός είναι μεγάλος, Θεέ υπερασπίσου τη χώρα, Η χώρα μας είναι υπεράνω όλων, Αλλοίμονο σε όσους τολμήσουν να μας αντιπαραταχθούν, Είμαστε ο στρατός του θεού και της χώρας. Αυτά και άλλα παρόμοια. Ο Εθνικός Ύμνος των Ελλήνων παραμένει αξεπέραστος με τα πιο καίρια και ευσύνοπτα λόγια, είναι  Ύμνος στην Ελευθερία.

Ο κ. Χρήστος Γιανναράς, μέσα στο πνεύμα των καιρών, την εποχή των λάιτ τροφίμων και σοφτ προϊόντων, προτείνει μια λάιτ και σοφτ εκδοχή εθνικού ύμνου, το Τσάμικο των Χατζηδάκι-Γκάτσου.[1] Θυμάμαι το σχόλιο όταν αναρτήθηκε για πρώτη φορά  η κυπριακή σημαία στη νεοσύστατη Κυπριακή Δημοκρατία, πριν από πενήντα χρόνια περίπου: Να μια σημαία για την οποία κανένας δεν πρόκειται να θυσιαστεί. Και πράγματι ουδείς έπεσε γι’ αυτή. Αν, λοιπόν, υπάρχουν ακόμη συλλογικά οράματα στους Έλληνες και προσδοκίες, προτάγματα και αξίες που επιβάλλουν συστράτευση, αγώνες και θυσίες, τότε θα έλεγα παρομοίως: Αυτό που προτείνει ο κ. Γιανναράς είναι ένας εθνικός ύμνος για τον οποίο κανένας δεν πρόκειται να θυσιαστεί.

Όλες οι ουσιώδεις αλλαγές στη ζωή των λαών έγιναν όταν οι άνθρωποι ήσαν σίγουροι για μερικά πράγματα, τα οποία πίστευαν με θέρμη και ήσαν έτοιμοι να αγωνιστούν γι’ αυτά, και την ίδια ώρα απέρριπταν άλλα, που ήθελαν να κατεδαφίσουν και να εξαφανίσουν. Όλες οι μεγάλες αλλαγές έγιναν μέσα σε μια εκδίπλωση ψυχών και κινημάτων υπέρ κάποιων θέσεων και εναντίον άλλων. Γιατί όταν όλα είναι αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά εκείνος που κερδίζει είναι η εξουσία και όταν όλα είναι υπό ακύρωση εκείνος που κερδίζει είναι πάλιν η εξουσία αφού έχει το μόνο αμετακίνητο, σε όλη αυτή την έκπτωση και φθορά:  τη δύναμη και τον πλούτο.

Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες της πλήρους διάλυσης των πάντων, προστρέχει και ο κ. Γιανναράς για να χτυπήσει και ένα από τα τελευταία στηρίγματα της συλλογικής συνείδησης στην Ελλάδα: τον Εθνικό Ύμνο. Γιατί πια και ο κ. Γιανναράς, παρά τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο, δεν είναι παρά μέρος του προβλήματος. Γιατί η μαγκιά σήμερα είναι να πεις κάποια πράγματα χιλιοειπωμένα, να τονίσεις κάποια απλά πράγματα, έστω και αν φαίνεσαι ανιαρός. Να λες τα ίδια, ξανά και ξανά, τα ίδια απλά πράγματα, που είναι αλήθεια όμως, η αλήθεια της εποχής και του τόπου μας. Ναι, η Ελλάδα θα βοηθηθεί αυτή την περίοδο κρίσης αν οι καθηγητές και οι δάσκαλοι αφιερώνουν μια ώρα την ημέρα περισσότερο για να προετοιμάσουν καλύτερα τα μαθήματά τους για το σχολείο, αν επισκέπτονται τα βιβλιοπωλεία και αγοράζουν δύο νέα βιβλία τον μήνα, αν οι γονείς αφιερώνουν μια ώρα την ημέρα στα παιδιά τους, αν αφήσουν τα λάιφ στάιλ πρότυπα και τις ηλίθιες καταναλωτικές μανίες. Αν οι πανεπιστημιακοί της Ελλάδας μελετήσουν λίγο παραπάνω και αφήσουν τις ιδεοληψίες και την επαρχιώτικη και άκριτη παραδοχή κάθε εκπορευόμενης από αμερικανικά πανεπιστήμια θεωρίας. Αν οι Έλληνες κόντρα στις αλλεπάλληλες μόδες που θέλουν πάντα καινούργια «προϊόντα», μνημονεύουν συνεχώς Όμηρο και προσωκρατικούς, τραγικούς και Θουκυδίδη, τη λειτουργία της Μεγάλης Παρασκευής και τη λειτουργία της Αναστάσεως, Σολωμό και Κάλβο, Παπαδιαμάντη και Καβάφη. Αυτά και άλλα απλά πράγματα είναι τα σημαντικά, όμως ο κ. Γιανναράς, μέσα στη μόδα που διέλυσε τα πάντα, θέλει να πει κι αυτός την ατάκα του, το πιασάρικο, το εκκωφαντικό, το εντυπωσιακό, να πετάξει το πυροτέχνημά του και ο ίδιος, όπως μας συνήθισαν στις εκπομπές-τηλεοπτικά σκουπίδια οι γνωστοί εμφανιζόμενοι. Γιατί όχι, σε διάφορες χώρες χιλιάδες δηλώνουν οπαδοί της θρησκείας «Ιππότες Τζεντάι», από την ταινία Ο πόλεμος των άστρων του Τζ. Λούκας, αύριο θα γίνει και άλλη θρησκεία με τίτλο «Οι φύλακες του τζουράσικ παρκ». Ένας εκβρεφισμός σκέψεων και αισθημάτων με κέντρο το τηλεοπτικά και ηλεκτρονικά παράγωγα.

Μέσα σ’ αυτά τα δεδομένα και ω της εκλάμψεως! ο κ. Γιανναράς διατυπώνει τη θεωρία της ανανέωσης και της σωτηρίας, βγάζει από τη τσέπη του τη συνταγή: Να αλλάξουμε τον Εθνικό Ύμνο. Ρηξικέλευθη και πρωτότυπη ιδέα!!! Σε λίγο θα ακολουθήσουν και άλλοι, με παρόμοιες προτάσεις. Οι ομιλούντες θα κάνουν την εισηγητική τους πιρουέτα, αυτοθαυμαζόμενοι για τα έξυπνα και πρωτότυπα που προτείνουν, τα βεγγαλικά που εκτοξεύουν.   Γιατί να λέγεται η χώρα Ελλάδα; Όλα θα πάνε καλύτερα αν την ονομάσουμε Γραικία, ή Δαναϊδα, η Βαλκανιστάν. Κι άλλοι θα προτείνουν Ρωμανία, ή Αιμική, ή Γλου-γλου. Πρωτότυπες πράγματι ιδέες, και οι Έλληνες τι ωραία αν αλλάξουν κι αυτοί όνομα και λέγονται Γιουνανιστές, ή Δάρδανοι, ή Γλου-γλουιστές! Πρωτόφαντα πράγματα, απορείς κανείς πως δεν τα είχαμε σκεφτεί τόσον καιρό. Μα και η σημαία. Τι είναι αυτό το σύμβολο, και πόσο καιρό το ίδιο; Θα ήταν πιο πρωτότυπη αν είχε έναν υπολογιστή στη μέση, η έναν πύραυλο (μια πράγματι καινοτόμος ιδέα που μας συνδέει με τους σύγχρονους καιρούς) ή ακόμη και πολλά άλλα όλα μαζί, το μισοφέγγαρο και το άστρο του Δαβίδ και το σπαθί άλλων χωρών, να σωθούμε μέσα στον πολυπολιτιστικό πολτό.

Τον εθνικό ύμνο τον έψελναν μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα, άφοβα, λίγα δευτερόλεπτα πριν ακουστεί το «πυρ» των κατακτητών, πολλοί μελλοθάνατοι στη γερμανική κατοχή, ή οι ήρωες του κυπριακού έπους (1955-59) ενώ οι Άγγλοι αποικιοκράτες ετοίμαζαν τις θηλιές της αγχόνης, τον τραγουδούσαν μυστικά οι υπόδουλοι, τον είπαν άτομα και συλλογικές εκφράσεις σε τελετές και κηδείες, σε γιορτές και ώρες αγώνα και ψυχικής ανάτασης.  Ενάμιση αιώνας εθνικής ζωής και συλλογικού βίου, ταυτισμένων και αδιάλυτα δεμένων με τον Ύμνο στην Ελευθερία είναι ένα μηδενικό μπροστά στη ιδιοτροπία του Αθηναίου διανοουμένου που θέλει να τον αλλάξει, και πατά το κουμπί της διαγραφής, αλλιώς  delete.

Η συνεισφορά του κ. Γιανναρά ήταν σημαντική όταν έκρινε εκδηλώσεις του νεοελληνικού βίου, του μιμητισμού και των καταναλωτικών προτύπων, της ημιμάθειας και του λάιφ στάιλ, όμως κάποια στιγμή κατίσχυσε στη σκέψη του η εικονική πραγματικότητα των ηλεκτρονικών τεχνημάτων. Όπως οι νεαροί μεγαλώνουν εικονικά ηλεκτρονικά ζώα και αξιολογούνται αν φέρθηκαν σωστά, όπως οργανώνουν και οργώνουν περιβόλια και φυτείες στη ξεραΐλα της ηλεκτρονικής εικονικής πραγματικότητας, όπως ζουν μια δεύτερη ζωή, μια εικονική ζωή μέσα από το ιντερνέτ, με εικονικές σχέσεις, ψεύτικα επαγγέλματα και δήθεν σπίτια, έτσι και ο Γιανναράς πάτησε το delete στον ηλεκτρονικό υπολογιστή για την ιστορική πραγματικότητα που βίωσε ο ελληνισμός τα τελευταία διακόσια χρόνια και δημιουργεί μια άλλη, εικονική. Χωρίς εθνικό κράτος, χωρίς Κοραή, χωρίς Εκκλησία της Ελλάδας, λες και βρισκόμαστε στο 1760 μ. Χ.

Όμως ο διανοούμενος πρέπει να απευθύνεται σε πραγματικούς ανθρώπους και στις πραγματικές συνθήκες ύπαρξής τους, να προτείνει για το παρόν και το μέλλον με βάση τα υπάρχοντα, συγκεκριμένα και χειροπιαστά, σύμφωνα με την ιστορική διαδρομή που διένυσε ένας λαός. Η ατμομηχανή της Ιστορίας ήθελε εθνικά κράτη, οι Έλληνες τα κατάφεραν, έστω και κουτσουρεμένα, και αλλοίμονο τους αν δεν τα κατάφερναν να επιβιβαστούν στην αμαξοστοιχία της Ιστορίας, θα είχαν την τύχη των Λαζών, των Πομάκων, των Σαμαρειτών και εκατοντάδων άλλων εθνοτήτων. Η σημερινή ατμομηχανή της Ιστορίας οδηγεί στη δημιουργία υπερεθνικών ενοτήτων, οι Έλληνες εντάχθηκαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Τι πρέπει να γίνει από δω και πέρα είναι το ζητούμενο, πως θα πορευτούν, με ποια προτάγματα και αξίες, πως θα φερθούν και συνδιαλεχθούν και τι θα ενισχύσουν ή απορρίψουν, είναι τα ερωτήματα. Και οι απαντήσεις είναι απλές και χειροπιαστές, φτάνει να τις εννοούμε και να τις πραγματοποιούμε.

Μέσα σ’ όλο αυτόν τον κυκεώνα, τη στιγμή που  κατακλυζόμαστε από θέαμα και προϊόντα και μόδες και πιασάρικα πράγματα η μόνη απάντηση είναι η επιμονή, το πείσμα και το γινάτι σε μερικά χειροπιαστά πράγματα, σε μερικές απλές αλήθειες και σε μερικά θεμελιώδη προτάγματα. Γιατί η ιστορία της μεταπολιτευτικές Ελλάδας χαρακτηρίζεται από το εξής εκπληκτικό: Αναρίθμητοι οι μάγκες που δεν σήκωναν μύγα στο σπαθί τους, ο κατά τετραγωνικό χιλιόμετρο αριθμός των αμφισβητιών, των ανατρεπτικών, των ανανεωτών, των επαναστατών, των ρηξικέλευθων, των πρωτότυπων, των κινηματιών, ήταν ο μεγαλύτερος από όλες τις χώρες του πλανήτη. Και όλοι αυτοί δεν έφτιαξαν παρά το μεταπολιτευτικό έλος. Το χορό σέρνει τώρα με το Τσάμικο και ο κ. Γιανναράς, κι αυτός με μια ρηξικέλευθη ιδέα μας βυθίζει περισσότερο στο μεταπολιτευτικό βούρκο.
Σάββας Παύλου

[1] ) Χρήστος Γιανναράς, Ποια τα σημάδια του καινούργιου, εφ. Η Καθημερινή, Αθήνα, 17 Ιουνίου 2012

Τετάρτη 21 Νοεμβρίου 2012

Η μαρτυρία βορειοηπειρώτη κρατουμένου στις φυλακές του Χότζα

Τον Μιχάλη τον Μάνο τον συνάντησα λίγο μετά το 1991.
Τότε που άνοιξαν τα σύνορα, τότε που έπεσαν τα ηλεκτροφόρα συρματοπλέγματα και οι αδερφοί μας βορειοηπειρώτες μπόρεσαν μετά από 50 χρόνια σκλαβιάς να πατήσουν στην ελεύθερη Ελλάδα και να ανασάνουν για λίγο αέρα ελευθερίας.

Είναι κάποιες φορές που όταν ακούς κάποιον να σου μιλάει είσαι τόσο σίγουρος ότι αυτά που περιγράφει ΤΑ ΒΙΩΣΕ. Θυμάμαι που μου είχε πει ότι όταν συνελήφθηκε μαζί με άλλους Έλληνες πατριώτες βορειοηπειρώτες από το κομμουνιστικό καθεστώς του Χότζα, εκεί μέσα στο κελί, μέσα στα αίματα, έχοντας χάσει κάθε ελπίδα ότι θα καταφέρει να ζήσει, είδε μπροστά του την Παναγία. ΑΥΤΗ του έδωσε δύναμη να αντέξει.
Όταν παρουσιάστηκε στο δικαστήριο για να δικαστεί (για την δράση του) οι χωριανοί του δεν τον γνώρισαν από το ξύλο και τα βασανιστήρια.

Ακούστε τον στο βίντεο που ακολουθεί (επισκέπτεται τη φυλακή όπου είχε κρατηθεί):


Καμαρώστε "Δημοκρατία": Διαγραφή προφίλ από το facebook, υποψηφίου στις Κυπριακές εκλογές

Διαγράφτηκαν από το facebook τα προφίλ και οι σελίδες του Εθνικιστικού Δημοκρατικού Κόμματος - ΕΔΗΚ , του υποψηφίου για τις προεδρικές εκλογές της κυπριακής δημοκρατίας Λουκά Σταύρου και πολλών στελεχών του κόμματος και του επιτελείου στήριξης της υποψηφιότητας Λουκά Στάυρου.  
  

Είναι γνωστό ότι οι διαχειριστές του facebook προβαίνουν στην ενέργεια της διαγραφής εάν συγκεντρωθεί αριθμός διαμαρτυριών για κάποια προφίλ. 

Τούτο σημαίνει πως το ντόπιο οικονομικό-πολιτικό κατεστημένο που συνθέτει μια ληστρική συμμορία που λυμαίνεται τον λαό , ενοχλήθηκε από την δράση μας στο internet και κίνησε τα μεγάλα μέσα για να μας κόψει τον μοναδικό δίαυλο επικοινωνίας που έχουμε με τον λαό. 
 


Ως γνωστό η υποψηφιότητα του Λουκά Σταύρου αποσιωπήθηκε από όλα τα μέσα ενημέρωσης κρατικά και ιδιωτικά . Κατά τα άλλα αυτοί οι αλήτες μιλούν για δημοκρατία , για κεκτημένα της Ευρώπης και για ανθρώπινα δικαιώματα , την ώρα που καταπατούν τα δικαιώματα των νομίμων πολιτών της κυπριακής δημοκρατίας και στραγγαλίζουν την ελευθερία του λόγου.
 

Η συμπεριφορά τους αποδεικνύει πως είναι επικίνδυνοι απατεώνες και νονοί του πολιτικού σκοταδισμού και της οικονομικής καταλήστευσης της παραγωγικής κοινωνίας.
 



Ζούμε σε μια σκοτεινή δικτατορία . 
Κάθε διαμαρτυρία σε διάφορα όργανα που δήθεν υπεραμύνονται της ελευθερίας του λόγου και των πολιτικών ελευθεριών δεν έχει κανένα νόημα , διότι όλα ελέγχονται από τις συμμορίες του συστήματος.
 


Σε αυτή την επιθετική συμπεριφορά που δεν γνωρίζουμε ποια τροπή θα πάρει , θα αντιδράσουμε με άμεση επικοινωνία με τον λαό αφενός και αφετέρου με περισσότερη οργάνωση της λαϊκής αντίστασης , προσβλέποντας στην απελευθέρωση της κυπριακής κοινωνίας από το προδοτικό και διαπλεκόμενο κατεστημένο .
Επιτελείο στήριξης υποψηφιότητος Λουκά Σταύρου
Εθνικιστικό Δημοκρατικό Κόμμα - ΕΔΗΚ

http://l-stavrou.blogspot.gr/2012/11/blog-post_10.html

Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2012

Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΙΔΙΚΟΥ ΦΡΟΥΡΟΥ ΣΤΑΘΗ ΛΑΖΑΡΙΔΗ ΞΕΣΠΑ

«Ο γιος μου παλεύει να ζήσει, ξεχασμένος και αδικαίωτος»

Βρίσκεται επί πέντε χρόνια και δέκα ημέρες σε «άγρυπνο κώμα», σε ένα δωμάτιο του 401 Στρατιωτικού Νοσοκομείου Αθηνών.

«Θέλω να βρεθούν οι ένοχοι, αυτοί που έφεραν τον Στάθη σε αυτή την κατάσταση και να τιμωρηθούν», λέει ο τραγικός πατέρας Γιάννης Λαζαρίδης.

Ο ειδικός φρουρός Στάθης Λαζαρίδης δίνει μάχη ζωής, ξεχασμένος από όλους και αδικαίωτος, όπως λέει χαρακτηριστικά ο πατέρας του Γιάννης.


Ο Στάθης, που έκλεισε φέτος τον Σεπτέμβρη τα 33 του χρόνια, συγκλόνισε το πανελλήνιο, όταν στη διάρκεια αστυνομικής επιχείρησης στα Ζωνιανά της Κρήτης τον Νοέμβριο του 2007 δέχθηκε σφαίρα από καλάσνικοφ στο κεφάλι και εκεί «σταμάτησε» η ζωή του...

Υποβλήθηκε σε δεκάδες χειρουργικές επεμβάσεις, σχεδόν τέσσερις φορές διάβηκε την πόρτα του θανάτου, ταξίδεψε στο Ισραήλ για αποκατάσταση που δεν ήρθε ποτέ κι, όμως, παλεύει ακόμη καθημερινά, σε ένα κατάλευκο κι αποστειρωμένο δωμάτιο κλινικής με το βλέμμα καρφωμένο στο κενό.

Ακούραστοι συνοδοιπόροι στον άνισο αγώνα που δίνει είναι οι ήρωες-γονείς του, που εναλλάσσονται σε βάρδιες ανά 15 μέρες, για να είναι πλάι στο παιδί τους.
«Πιστεύουμε στο θαύμα»
Ταξιδεύουν χιλιόμετρα από το Τσοτύλι Κοζάνης όπου μένουν, ένα δεκαπενθήμερο ο πατέρας και το άλλο η μάνα, για να μη μείνει μόνος ούτε λεπτό ο γιος τους.

Το δράμα τους ξεπερνά και το πιο ευφάνταστο σενάριο ταινίας:
«Οι γιατροί δύσκολα μας δίνουν ελπίδες, αλλά εγώ πιστεύω στο θαύμα. Συνεχίζω να πιστεύω και να προσεύχομαι κάθε εβδομάδα, από μοναστήρι σε μοναστήρι», λέει ο κ. Γιάννης Λαζαρίδης.
«Ερχόμαστε πότε εγώ και πότε η μητέρα του εναλλάξ από το χωριό και μένουμε μαζί του. Από τότε που συνέβη το κακό σταματήσαμε τα πάντα κι είμαστε κοντά του.
Μένουμε σε ένα ξενοδοχείο κοντά στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο και είμαστε όλη την ημέρα μαζί του.
Του μιλάμε και δάκρυα τρέχουν από τα μάτια του... είμαι σίγουρος ότι μας ακούει».

«Να μεταφερθεί στο 424 στη Θεσσαλονίκη»
Εναν χρόνο πριν από τον «μαύρο Νοέμβρη» του '07 τίποτα δεν προμήνυε την καταιγίδα που θα ερχόταν στη ζωή του Στάθη. Μόλις είχε παντρευτεί τη Μαρία του, που ήταν έγκυος στο πρώτο τους παιδί. Η σφαίρα όμως, που ποτέ δεν καταλογίστηκε δικαστικώς σε κάποιον, αφήνοντας χωρίς δικαίωση τον ειδικό φρουρό των ΤΑΕ (Τμήματα Αστυνομικών Επιχειρήσεων) Κρήτης, σταμάτησε τα πάντα.
Ο Στάθης καθηλώθηκε σε μια μη αναστρέψιμη κατάσταση, η Μαρία ζει στα Χανιά και αραίωσε τις επισκέψεις της, η κόρη του είναι 5 ετών και δεν έχει γνωρίσει ακόμη τον πατέρα της και οι ελπίδες πια έχουν... αφεθεί στον Θεό και μόνο.

«Του δείχνω φωτογραφίες παλιές από την κόρη του και του βάζω το κλάμα της που είχα μαγνητοφωνήσει για να το ακούει. Δεν φαντάζεστε τι ζούμε. Είμαστε ολομόναχοι. Κανείς δεν έρχεται να τον δει. Του βάζω στο τηλέφωνο να ακούει και τη γιαγιά του, που τον λατρεύει και είναι 81 χρόνων σήμερα. Πού και πού τη φέρνουμε και τον βλέπει», λέει με απόγνωση ο τραγικός πατέρας, ο οποίος παλεύει χρόνια τώρα να μεταφέρει τον γιο του στο 424 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης, από όπου το σπίτι τους απέχει μόνο μία ώρα.

«Αυτήν τη στιγμή νομικώς την επιμέλεια του Στάθη την έχει η νύφη μου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην μπορώ να πάρω το παιδί μου να το φροντίζω κοντά μας, κοντά στους μοναδικούς ανθρώπους που το νοιάζονται και που του έχουν απομείνει. Δηλαδή τους γονείς του, τη γιαγιά του , τα αδέρφια του Σόνια και Κοσμά και τα ανίψια του. Εγώ θέλω το παιδί μου να μεταφερθεί κοντά στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη. Θέλω να βρεθούν οι ένοχοι, αυτοί που έφεραν τον Στάθη σε αυτήν την κατάσταση. Κάποτε πρέπει τα δικαστήρια να τελειώσουν, να υπάρξει δικαίωση. Είναι απάνθρωπο αυτό που γίνεται. Ζούμε πέντε χρόνια στα ξενοδοχεία - στην Αθήνα δεν έχουμε κανένα συγγενή. Παρακαλούμε απεγνωσμένα την πολιτεία τουλάχιστον να μεταφερθεί το παιδί μας στη Θεσσα-λονίκη, όπου οι συνθήκες νοση-λείας είναι πολύ καλύτερες».

Τις ατέλειωτες ώρες που τον παρακολουθείτε, πιστεύετε ότι βασανίζεται στην κατάσταση που βρίσκεται;
«Τον βλέπω να υποφέρει. Σίγουρα βασανίζεται. Πολλές φορές κοιτάζοντάς τον, βγαίνω από το δωμάτιο, κλαίω και λέω: "Πάρ' τον καλύτερα, Θεέ μου...".

Οι γονείς του Στάθη, η Ευθυμία και ο Γιάννης, με δύναμη που συγκλονίζει, ετοιμάζονται για τα Χριστούγεννα που έρχονται, αφού τα περνούν όλοι μαζί στο δωμάτιο του 401. «Στολίζουμε δεντράκι και του φέρνουμε βασιλόπιτα που φτιάχνουμε στο ζαχαροπλαστείο μας στο χωριό. Δεν τον έχουμε αφήσει ποτέ μόνο του τις γιορτές», συμπληρώνει με δάκρυα ο πατέρας του. Στο πλευρό του βρίσκονται πάντα και τα δύο αδέλφια του Στάθη, η 29χρονη Σόνια που υπηρετεί ΕΠΟΠ στον στρατό και ο 28χρονος Κοσμάς, που κρατάει το οικογενειακό τους ζαχαροπλαστείο.

Τι συμβούλεψε τη μητέρα της
«Μην πάτε τη Μυρτώ στο Ισραήλ για θεραπεία»
Ενδιαφέρον για το κέντρο αποκατάστασης του Ισραήλ, στο οποίο βρέθηκε πριν από δύο χρόνια ο Στάθης Λαζαρίδης, έδειξε η μητέρα της 15χρονης Μυρτώς Παπαδομιχελάκη που νοσηλεύεται στο «Υγεία» με πρόβλημα παρεμφερές με του Στάθη. Η κ. Μαίρη Κοτρώτσου και ο δικηγόρος της, τηλεφώνησαν στον πατέρα του άτυχου παλικαριού, προκειμένου να πάρουν τις πληροφορίες που ήθελαν. «Επικοινώνησε μαζί μου η μαμά της Μυρτώς και της μετέφερα την άποψή μου για το Κέντρο. Γνώμη μου ήταν να μη μεταβεί εκεί το κορίτσι για την περαιτέρω θεραπεία του, για να μην τραβήξει όσα ζήσαμε, αλλά να προτιμήσει εξειδικευμένο Κέντρο στη Γερμανία. Εμείς δεν πήγαμε εκεί, και ήταν λάθος, εκτός του ότι από τη μεταφορά με το αεροπλάνο επιδεινώθηκε η κατάσταση του Στάθη».
ΒΙΒΙΑΝ ΜΠΕΝΕΚΟΥ
bibian@pegasus.gr

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012

Οι Έλληνες της Ίμβρου, ανοίγουν τη ψυχή τους! Ένα συγκλονιστικό βίντεο για τη τουρκική υποκρισία


Σαν σήμερα, το 1912, λέει το ημερολόγιο ο Ελληνικό Στόλος απελευθέρωνε την Ίμβρο.
Δεν κράτησε πολύ.
Τα όσα υπέστησαν οι Έλληνες ξεδιπλώνονται σ΄ ένα συγκλονιστικό βίντεο με συνεντεύξεις Ελλήνων.
Γερόντων αλλά και νεότερων.
Οι συνεντεύξεις δόηκαν με αφορμή την έκδοση ενός βιβλίου για την Ίμβρο,γραμμένο στα τούρκικα.

Τα όσα λένε απλά επιβεβαιώνουν την υποκρισία της Τουρκίας που μετά τα όσα έχει διαπράξει στην ιστορία της και εναντίον των Ελλήνων , έχει τεράστια αποθέματα θράσους για να εμφανίζεται ως “προστάτιδα δύναμη” μειονοτήτων που με το έτσι θέλω “βαφτίζει” “τουρκικές”.


Θείε Γιώργο (Νταλάρα), μην έρθεις στη Θεσσαλονίκη !

Θείε Γιώργο άκουσα πως θέλεις να έλθεις στη Θεσσαλονίκη να τραγουδήσεις τη Δευτέρα 19 και την Τρίτη 20 Νοεμβρίου, στη σκηνή του Θεάτρου της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών (Κ.Θ.Β.Ε.)
 Η μαμά είπε πως είσαι πολύ έξυπνος άνθρωπος. Βρήκες το μόνο νυχτερινό κέντρο που οι καρέκλες του είναι βιδωμένες στο πάτωμα.


Το είδα και εγώ. Με πήγε ο μπαμπάς στην παραλία ξέρεις εκεί που έχει το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Κάποιοι λένε πως είναι ο μεγαλύτερος σκοπιανός στρατηλάτης. Όταν το ακούει αυτό ο μπαμπάς μου κοκκινίζει από θυμό και λέει λόγια που δεν τα καταλαβαίνω. Η μαμά διαρκώς του φωνάζει: «Όχι μπροστά στο παιδί». Και μου κλείνει τα αυτιά.


Τέλος πάντων είπα πως το είδα και εγώ. Ήταν γραμμένο με τεράστια γράμματα και είχε και την φωτογραφία σου. Χάρηκα πολύ. Έλεγε πως θα φέρεις και έναν φίλο σου να τραγουδήσετε μαζί.
Εγώ πάντα έλεγα πως εκτιμάς και βοηθάς τους φίλους σου. Μας το έμαθαν και στο γυμνάσιο. Θυμάσαι;
«Πιστεύω τω φίλω. Πιστόν φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκεις. Ο φίλος τον φίλον εν πόνοις και κινδύνοις ου λείπει.» Η μαμά με μαλώνει. Μου λέει πως ήσουν ένα φτωχό παιδάκι και δεν πήγες στο γυμνάσιο. Έγινες όμως σοφός και ας μην σπούδασες. Πάντα είχες μια σοφή κουβέντα να μας πεις.


Θυμάσαι τότε που με άφησες άφωνο με την συνέντευξή που έδωσες στην τουρκική εφημερίδα Hurriyet, με αφορμή την επίσκεψή σου για συναυλία στην Κωνσταντινούπολη; Είχες πεί: «Οι χάρτες τυπώνονται και τα σύνορα τα καθορίζουν οι μαθηματικοί και οι τοπογράφοι. Ο Θεός δεν έχει τυπογραφείο. Για το Αιγαίο άλλοι λένε πως ανήκει στους Τούρκους, άλλοι στους Έλληνες, στην πραγματικότητα όμως το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια».
Σε ερώτηση μάλιστα για το ποια είναι η πηγή του πόνου στην Κύπρο συνέχισες λέγοντας πως «ευθύνονται οι εθνικιστές και όσοι φανατίζονται με τη θρησκεία», Ο μπαμπάς διαφωνεί. Αλλά η μαμά του λέει: «Η επανάσταση του 1821, η Μικρασιατική Εκστρατεία και η εποποιία του 1940 έγιναν γιατί κάποιοι δεν έβλεπαν, από ψηλά ότι δεν υπάρχουν γραμμές στον χάρτη...».
Για την πολιτική, επισήμανες ότι «δεν είναι μια πιστή σύζυγος, αλλά μια βρώμικη γυναίκα».
Τότε σε θαύμασα. Αλλά για ένα λεπτό.
Η σύζυγος σου λεει πως διετέλεσε Υφυπουργός Εργασίας από το Σεπτέμβριο του 2010 έως τον Ιούνιο του 2011 με αρμοδιότητα το «δύσκολο» τομέα της Μετανάστευσης. Η μαμά λέει πως δεν φταίς εσύ. Εσύ την συμβούλευες να μην γίνει υπουργός αλλά εκείνη δεν σε άκουσε. Σου είπε μάλιστα: «Δεν έγινα Υπουργός αγάπη μου, Υφυπουργός έγινα. Και σε αποστόμωσε.

Θείε Γιώργο εδώ στην Μακεδονία οι Έλληνες πέρασαν πολλά βάσανα που θα
σου τα εξιστορήσω λεπτομερώς σε επόμενη επιστολή μου, γιατί τώρα πρέπει να ασχοληθώ με τα μαθήματά μου.
Τί σύμπτωση! Έχουμε μάθημα για τον τελευταίο σκοπιανό βασιλέα της Μακεδονίας τον Περσέα (212 έως το 162 π.Χ.) (Εδώ ο μπαμπάς κάτι λέει, αλλά δεν τον καταλαβαίνω. Φωνάζει τόσο πολύ που μου πήρε τα αυτιά).
Συγνώμη θείε Γιώργο που στην Μακεδονία δεν είχαμε Δημοκρατία. Ο μπαμπάς λέει πως ούτε δούλος είχαμε. Τώρα γιατί το λεει αυτό; Μάλλον θέλει να σου πάει κόντρα.

Η ιστορία μου λέει πως το Μακεδονικό βασίλειο έπαψε να υπάρχει με τη μορφή που ως τότε ήταν γνωστό. Διαιρέθηκε σε τέσσερις ανεξάρτητες μερίδες φόρου υποτελείς στη Ρώμη, που υπέφεραν από αυστηρή απομόνωση από την υπόλοιπη Ελλάδα. (Λεπτομέρειες για το τι σημαίνει αυτό θα πούμε στην επόμενη επιστολή μου). Την τύχη της Μακεδονίας ακολούθησε και το βασίλειο Ηπείρου (και αυτοί δεν ήταν Δημοκράτες), από όπου οδηγήθηκαν στη σκλαβιά χιλιάδες άνθρωποι, παρόλο που δεν είχαν βοηθήσει τον Περσέα στις μάχες του. Ο περήφανος Μακεδονικός στρατός εκφυλίστηκε σε μικρές συνοριακές φρουρές, ενώ οι Μακεδόνες ευγενείς εξαναγκάστηκαν σε μεταφορά στη Ρώμη, μαζί με τους άρρενες απογόνους τους. Ανάμεσά τους ήταν και ο Περσέας, που παραδόθηκε, έπειτα από σύντομη διαμονή στη Σαμοθράκη, με την οικογένειά του στον Αιμίλιο Παύλο. Ο τελευταίος τέλεσε θρίαμβο στη Ρώμη, διαπομπεύοντας τον ηττημένο βασιλιά.
Ευτυχώς που κανένας εθνικιστής δεν σκεύτηκε να του κάνει μνημόσυνο. Φαντάζεσαι τι θα γινόταν;

Πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, το 162 π.Χ., στα ιταλικά εδάφη, στην αγροτική Άλβα Φουκέντια, χωρίς να του δοθεί δυνατότητα επιστροφής. Εκεί άφησαν και την τελευταία τους πνοή τα παιδιά του, εκτός από τον Αλέξανδρο.
Τον Ιούνιο του 2005, ο τάφος του Περσέως ανακαλύφθηκε κατά μήκος της Via Valeria κοντά στο Magliano de' Marsi (L'Aquila), από ερευνητές του ιταλικού Υπουργείου Πολιτισμού και αρχαιολόγους. Και τον τάφο του βασιλιά Περσέα στην Ιταλία διεκδίκησαν οι (φίλοι μας) οι Σκοπιανοί.

Ο μπαμπάς φωνάζει: «Εδώ ο (φίλος μας) Σλαβικός λαός των Σκοπίων διεκδικεί και τον ... υπόγειο τάφο του βασιλιά Αντιόχου στο όρος Νεμρούτ».
Η μαμά μου κλείνει τα αυτιά. Κάτι όμως άκουσα. Το είπε λέει ο Χάρρυ Κλύνν.
Θείε Γιώργο κλείνω εδώ την επιστολή μου.
Σου λέω όμως ξανά:  
ΘΕΙΕ ΓΙΩΡΓΟ ΝΑ ΜΗΝ ΕΛΘΕΙΣ ΣΤΗ ΘΕΣΑΛΟΝΙΚΗ
Ο μπαμπάς μου και κάτι φίλοι του που έχουν τα ίδια μυαλά με αυτόν ΔΕΝ ΣΕ ΘΕΛΟΥΝ.

Να πας στην θεία Τασία.
Ναι είναι η θεία που πάσχει από άνοια.


Με αγάπη και θαυμασμό. Το ανηψούδι σου ο ΣΑΟΛΑΚΙ. 
taxalia.blogspot.com

Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012

Φωτογραφίες από τις νέες επιθέσεις της Greek Hacking Scene (GHS)

Οι επιθέσεις έγινα σε σκοπιανά site.
Και είναι ακόμη όλες ΕΝΕΡΓΕΣ (δοκιμάστε να τα επισκεφθείτε).


Hacked sites:
Development of Master's Studies in Industrial Design and Marketing.
http://ms-ind.mf.edu.mk/


http://www.zkomora.mk/




http://elko.com.mk/



http://www.konekt.org.mk/


Όπως διαβάσαμε εδώ, επίθεση έγινε και στο http://ssnm.org.mk/  
αλλά όπως βλέπουμε αυτή τη στιγμή, οι διαχειριστές του το έχουν επαναφέρει.


ΣΕΜΠΑΙΔΗΝ ΚΑΡΑΧΟΤΖΑ: «Περιμένω τη μέρα που θα με ψάχνουν σε κάποιο χαντάκι να με βρούνε...» (βίντεο)

Κι όμως, οι Πομάκοι αντιστέκονται στον εκτουρκισμό που τους επιβάλει ο Έλληνας Υπουργός Παιδείας


Αλήθειες που πονάνε για τη μειονοτική εκπαίδευση των Πομάκων 


«Από τους πολιτικούς πλέον δεν ελπίζουμε τίποτα. Αλλά περιμένουμε πολλά από τους απλούς πολίτες»
«Περιμένω τη μέρα που θα με ψάχνουν σε κάποιο χαντάκι να με βρούνε...»
ΣΕΜΠΑΙΔΗΝ ΚΑΡΑΧΟΤΖΑ

 Ακούστε την ομιλία - μαρτυρία του:
http://youtu.be/IGlVCyiKrKo

(ακούστε τον μετά το 6ο λεπτό που περιγράφει τις δοκιμασίες που πέρασε)
  • Πότε επιτέλους ο Υπουργός Παιδείας θα αναλάβει τις ευθύνες του;
  • Πότε θα πάρει μια υπεύθυνη θέση απέναντι στα μαθησιακά προβλήματα των μουσουλμάνων Ελλήνων της Θράκης;
  • Πότε θα αρχίσει να συμπεριφέρεται προς αυτούς ισότιμα όπως και προς όλους τους άλλους Έλληνες πολίτες, διασφαλίζοντας το δικαίωμά τους να έχουν την ίδια πρόσβαση στη μάθηση όπως όλα τα ελληνόπουλα;
  • Πότε θα πάψει να αντιμετωπίζει τους Έλληνες Πομάκους σαν Τούρκους;
  • Γιατί αδιαφορεί για τους Πομάκους μαθητές ο υπουργός Παιδείας ο κύριος Κωνσταντίνος Αρβανιτόπουλος;

Ο αγωνιστής Πομάκος δημοσιογράφος Σεμπαιδήν Καραχότζα σε ομιλία του στην Κόρινθο μίλησε με το δικό του μοναδικό τρόπο για την θλιβερή πραγματικότητα της μειονοτικής εκπαίδευσης στη Θράκη. 
Η ομιλία έγινε στα πλαίσια του διήμερου αφιερώματος (2-3 Νοεμβρίου 2012) με τίτλο: «Ρίζες Ελλήνων – Θράκη…Θράκη μου».

Συμμετείχαν οι ομιλητές:
Χαρά Νικοπούλου - Δασκάλα
Σεμπαϊδήν Καραχότζα - Δημοσιογράφος
Νίκος Λυγερός - Στρατηγικός Σύμβουλος


Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012

Οι νέοι της ΠΕΟΦ μας δείχνουν το δρόμο: καμαρώστε παλμό και αγωνιστικότητα

ΠΕΟΦ: Ἀντικατοχικὴ πορεία (Νοέμβριος 2012) 

στὴ Θεσσαλονίκη γιὰ τὴν καταδίκη τοῦ ψευδοκράτους



 Μία ακόμη φορά, οι νέοι-ες της ΠΕΟΦ, έδωσαν μια όμορφη και δυναμική παρουσία στην πόλη μας (Θεσσαλονίκη).



Αρχικά με την 3ήμερη απεργία πείνας μπροστά στο Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκη

 (100 μέτρα πιο πέρα δηλαδή, αφού για 1η φορά η ΕΛ.ΑΣ. απαίτησε οι απεργοί πείνας να βρίσκονται σε τόσο μακρινή απόσταση από το Τουρκικό Προξενείο. Όπως γράψαμε επανειλημμένα, η ΕΛ.ΑΣ. προστατεύει άριστα το Τουρκικό κράτος και παρακράτος, δείτε εδώ, εδώ και εδώ.)


Ακολούθησε η ομιλία του κ.Σάββα Καλεντερίδη




και οι εκδηλώσεις ολοκληρώθηκαν με την καθιερωμένη αγωνιστική πορεία στους δρόμου της πόλης, προς το Τουρκικό Προξενείο, δείτε φωτογραφίες και 2 βίντεο από την πορεία :









Ακούστε τους:



Πηγή βίντεο και ορισμένων φωτογραφιών Ρωμαίϊκο Οδοιπορικό

"Έχω ένα αδερφό
τον λένε Σολωμό
τον σκότωσαν οι Τούρκοι επών στον ιστό ..."

ακούστε τη συνέχεια της Ιστορίας   
από τους φοιτητές της ΠΕΟΦ:



Παρασκευή 16 Νοεμβρίου 2012

Όλη η αλήθεια για το ψέμα του Πολυτεχνείου (Βίντεο)

Πώς το Πολυτεχνείο έριξε τη χούντα όταν η χούντα είχε παραδώσει τη διακυβέρνηση στις 8/10/1973, στην Κυβέρνηση Μαρκεζίνη;

Υπήρξαν πράγματι νεκροί μέσα στο Πολυτεχνείο

Τι πέτυχε η εξέγερση του Πολυτεχνείου; "Να ρίξει τη Χούντα"  ή να αντικαταστήσει την Κυβέρνηση Μαρκεζίνη  με τη Χούντα του Ιωαννίδη;

 

Όλη η αλήθεια για το ψέμα του Πολυτεχνείου (Βίντεο):

 

 Υποσημείωση: Αποθηκεύστε το βίντεο στον Η/Υ σας, γιατί με τόση "ελευθερία του λόγου" στο διαδίκτυο (πρόσφατο κλείσιμο χιλιάδων λογαριασμών στο facebook), ίσως είναι θέμα χρόνου να "πέσει" και αυτό το βίντεο. 

Είναι στοιχειώδης χρέος κάθε γονιού να πει την αλήθεια στο παιδί του.

 

Διαβάστε ακόμη:

  και την εμπεριστατωμένη έρευνα του ΤΑΧΑΛΙΑ:

 (που περιέχει δεκάδες δημοσιεύματα της εποχής και ολόκληρο το πόρισμα του Προϊστάμενου της Εισαγγελίας κ.Τσεβά)

Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

ΝΑΙ! Το ιστολόγιο ενός αστυνομικού

Ως ιδιοσυγκρασία ΔΕΝ συνηθίζουμε να κολακεύουμε.
Έτσι εκ φύσεως έχουμε μια προσεκτική/επιφυλακτική στάση σε κάθε εξουσία. Εξ άλλου η εξουσία εύκολα φθείρει  και προϋποθέτει αρκετές ηθικές αναστολές για να μην την "πατήσεις" και "καβαλήσεις το καλάμι".

Μία μορφή εξουσίας είναι και η Αστυνομία.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που καταγγείλαμε τη στάση είτε μεμονωμένων αστυνομικών είτε -πιο συχνά- τις επιλογές της ηγεσίας της ΕΛ.ΑΣ. (σε κάποιες περιπτώσεις κατόπιν εντολών των πολιτικών της Προϊσταμένων).
Ενδεικτικά δείτε εδώ, εδώ  εδώ, εδώ , εδώ
αλλά και παλαιότερες αναρτήσεις όπως εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.
Οι καταγγελίες μας ενάντια σε προκλητικές συμπεριφορές της ΕΛ.ΑΣ. είναι ΔΕΚΑΔΕΣ (μπορείτε να περιηγηθείτε επιλέγοντας την ετικέτα ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ του Ιστολογίου μας)

Όπως όμως στηλιτεύουμε τα λάθη,
έτσι συμπαραστεκόμαστε στη δοκιμασία (εδώ και εδώ)
και επαινούμε κάθε όμορφο αγώνα:


Από σήμερα, το Ιστολόγιο του αστυνομικού Πασχαλιά Ιωάννη,
βρίσκεται στα προτεινόμενα ιστολόγιά μας.
Χωρίς να τον γνωρίζουμε προσωπικά και χωρίς να έχουμε επιδιώξει να μάθουμε κάτι περισσότερο για τον ίδιο, αρκούμαστε να επαινέσουμε ότι επί τέλους ένας αστυνομικός προβάλει τα αγνά ιδανικά του έθνους και της φυλής μας (Ελλάδα, Ορθοδοξία) και αξιόλογα θέματα χωρίς να φοβάται να χαρακτηριστεί ως "φασίστας".

Στους πραγματικούς φασίστες,
που διέλυσαν την Παιδεία μας, που υπηρετούν μέσα από τα ΜΜΕ και τα κανάλια την Νέα Τάξη, στα κόμματα εξουσίας, στις "λέσχες" και στις "στοές", στους φασίστες που υποστηρίζουν με ζήλο κάθε ανθελληνική κίνηση και κραυγάζουν για Παγκοσμιοποίηση,
ΕΜΕΙΣ θα συνεχίζουμε να τους προκαλούμε με τον αγνή μας αγάπη για την Ελλάδα και θα συνεχίσουμε να ξεδιψάμε στα γάργαρα νερά των πατέρων και των γερόντων της Ορθόδοξης πίστης μας προβάλλοντας κάθε τι που παρέχει σταγόνες δροσιάς.

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

Η διαχείριση του μεταναστευτικού και η διοικούσα εκκλησία

Η σημερινή «κρίση» είναι αποκαλυπτική: Όλοι μιλούν για την απληστία των «εχόντων». (Σύνηθες πάθος). Βέβαια κάποια ξένα κέντρα αποφάσεων αξιοποίησαν αυτή την απληστία για τους δικούς τους σκοπούς. Η «κρίση» αυτή είναι εντελώς υποκριτική. Όταν στον κόσμο υπάρχει ένα δις που ζει με ένα Ευρώ το μήνα, χωρίς στέγη, τροφή και φάρμακα τότε εμείς τολμάμε να μιλάμε για κρίση!!! Όταν η απόσταση μεταξύ αναπτυγμένων και υπανάπτυκτων χωρών κάθε χρόνο διαρκώς διευρύνεται, η δική μας «προοδευτική διανόηση» αρνείται να διαμορφώσει μια εφικτή πρόταση, για να μη θίξει τα πολιτικά της συμφέροντα.  

Ποια είναι η δική μου πρόταση;
Εφαρμογή της κυκλικής μετανάστευσης: Δηλαδή με βάση διακρατικές συμφωνίες το κράτος μας μπορεί να παρέχει εργασία και εξειδίκευση σε προσωρινούς μετανάστες προερχόμενους από υπανάπτυκτες χώρες, (όπου ζουν π.χ. με ένα Ευρώ το μήνα), με βάση πιστοποιημένα γραφεία διαχείρισης προσωπικού που θα διασφαλίζουν τις συνθήκες εργασίας και διαμονής, (π.χ. δωρεάν κατοικία και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη). Θα προβλέπεται υποχρεωτική επιστροφή των μεταναστών, μετά από 4 ή 5 έτη, στις χώρες προέλευσης και αντικατάστασή τους από άλλους. Τριπλό το όφελος: 
α) οι μετανάστες αποκτούν πολλαπλάσια εισοδήματα σε σχέση με αυτά στην χώρα τους, 
β) η χώρα προέλευσης ωφελείται από τα εμβάσματα των μεταναστών και την εξειδίκευση που αποκτούν έτσι ώστε επιστρέφοντας να στηρίξουν την ανοικοδόμηση της πατρίδας τους, 
γ) η χώρα υποδοχής ωφελείται από το φθηνό εργατικό δυναμικό και η οικονομία της γίνεται ανταγωνιστική. Επί πλέον δεν επιβαρύνεται με μειονότητες που δεν μπορούν να ενταχθούν στον εθνικό κορμό. Η κυκλική μετανάστευση είναι ο μόνος τρόπος για τη μείωση των ανισοτήτων στον κόσμο. Εφαρμόζεται από ανταγωνίστριες χώρες με θεαματικά αποτελέσματα.

Τι κάνουμε εμείς; Θα κάνω μία παρομοίωση: Έστω ότι κάποιος πλούσιος έχει μία βίλα και γύρο του υπάρχουν 100 καλύβες όπου ζουν πολύ φτωχές οικογένειες. Δέχεται λοιπόν να φιλοξενήσει στη βίλα του μία οικογένεια από κάποια καλύβα και να μοιραστεί μαζί της το σπίτι του, και μάλιστα να δώσει στα μέλη της τα ίδια δικαιώματα που έχει αυτός και τα παιδιά του ώστε να ζουν πλουσιοπάροχα όπως ο ίδιος. Τι κατάφερε; Να γίνει εχθρός με τις υπόλοιπες 99 οικογένειες που τις άφησε στην εξαθλίωσή τους, καθώς και με τα παιδιά του που δεν ξέρουν πως να φερθούν και σε ποιόν πολιτισμό να ακουμπήσουν. Φαντάσου τώρα την κόρη σου να κάθεται στο ίδιο θρανίο με μία μουσουλμάνα 12 ετών παντρεμένη!!! Τι μπορούν να συζητήσουν;
Αυτό κάνει σήμερα και η χώρα μας. Δέχεται λαθρομετανάστες, κάθε καρυδιάς καρύδι, από εγκληματίες μέχρι κατασκόπους και τρομοκράτες, όλοι τους δήθεν διωκόμενοι, οι οποίοι πούλησαν ότι βρήκαν προκειμένου να φύγουν και να μην ξαναγυρίσουν ποτέ στην πατρίδα τους. Σταδιακά, τους βαφτίζει Έλληνες και τους δίνει ίδια δικαιώματα με αυτά των παιδιών της. Την ίδια ώρα που μπαίνουν εκατοντάδες λαθρομετανάστες από την Τουρκία, την ίδια ώρα φεύγουν κατά χιλιάδες τα Ελληνόπουλα στο εξωτερικό για να βρουν δουλειά!!! Αυτούς τους εξαθλιωμένους και υπανάπτυκτους μουσουλμάνους θα τους χρησιμοποιήσει η Τουρκία την κατάλληλη στιγμή για τα δικά της συμφέροντα, δηλαδή για το διαμελισμό της Ελλάδος.

Είμαστε η 1η γενιά που βιώνει πρωτόγνωρα φαινόμενα: Βλέπει μεγάλες δυνάμεις να οργανώνουν εμφύλιους πολέμους σε μικρές χώρες με βάση τους δικούς τους πράκτορες. Είμαστε η 1η γενιά που ζει τις πιο ωμές παραβιάσεις της ανεξαρτησίας των εθνών (Ιράκ, Αίγυπτος, Λιβύη, Συρία). Ενώ ταυτόχρονα αυτές οι μεγάλες δυνάμεις ορκίζονται ότι υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα!!! Η ιστορία διδάσκει ότι
τα κράτη επικαλούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα μόνο όταν έχουν ίδιο όφελος. Π.χ. στο 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο η Γερμανία καταδικάστηκε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας διότι εξανάγκασε ένα μεγάλο πλήθος ανθρώπων, μέσα στα στρατόπεδα συγκεντρώσεων και στα κρεματόρια, να υποστούν ένα αργό και βασανιστικό θάνατο. Την ίδια περίοδο του πολέμου η Αγγλία εξανάγκασε σ’ ένα αργό και βασανιστικό θάνατο εκατομμύρια ανθρώπους στην Βεγγάλη, αφού πρώτα τους αφαιρούσε τα τρόφιμα προκειμένου να ενισχύει το στρατό της. Η Αγγλία ποτέ δεν καταδικάστηκε για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Γιατί; Διότι οι νικητές των πολέμων ποτέ δεν καταδικάζονται!!! Το ίδιο ισχύει και για όλες τις αποικιοκρατικές χώρες οι οποίες έχουν διαπράξει απίστευτες γενοκτονίες προκειμένου να κλέψουν τον πλούτο των φτωχών λαών.

Γι΄ αυτό η διοικούσα εκκλησία θα πρέπει με μεγάλη προσοχή να αναφέρεται σε θέματα που έχουν πολύπλευρες διαστάσεις και διαπλέκονται με πολιτικές σκοπιμότητες και γεωπολιτικά συμφέροντα. Διότι εάν προχωρήσει σε μία αντιπαράθεση με τους ακροδεξιούς, τότε χωρίς να το θέλει, εξυπηρετεί πολιτικά τους αντιπάλους τους και όσους προωθούν τη μουσουλμανοποίηση της Ελλάδος[1]. Ας μην ξεχνάμε ότι μετά την μεταπολίτευση η Ελλάδα λεηλατήθηκε από τους «προοδευτικούς», πολιτικά και πολιτισμικά, και έφτασε έτσι στην σημερινή εξαθλίωση. Επί 40 χρόνια κανείς δεν τους εμπόδισε να αναρριχηθούν σε όλα τα πόστα και να επιβάλλουν την ιδεολογία τους. (Μέχρι που θέλουν να εξευτελίσουν ακόμη και το πρόσωπο του ίδιου του Χριστού, με πλήρη ανοχή του επίσημου κράτους!!!). Ένα είναι βέβαιο: Οι σημερινοί Φαρισαίοι – «προοδευτικοί» κι' αν ακόμα βλέπανε το Χριστό με το φραγγέλιο, να διώχνει τους βέβηλους και βλάσφημους από το Ναό του Θεού, θα τον έλεγαν ΦΑΣΙΣΤΑ και ΡΑΤΣΙΣΤΗ. Τώρα λοιπόν εμείς διυλίζουμε τον κώνωπα και καταπίνουμε την κάμηλο!!! ΔΕΝ βλέπουμε αυτούς που ευνουχίζουν και αλλοτριώνουν τον κόσμο. Βλέπουμε μόνο τους άλλους, τους οργισμένους. Και δεν τους βλέπουμε διότι είμαστε ενταγμένοι μέσα στην κοσμικότητα και τον καθωσπρεπισμό. Αν αύριο ξεσπάσει κανένας εμφύλιος και δίπλα μας βρεθεί ένα πτώμα, εμείς θα κοιτάμε ακόμα εάν τον σκότωσαν με ευγενικό τρόπο!!!

Το ερώτημα είναι εμείς τώρα τι κάνουμε για να αποτρέψουμε τη μουσουλμανοποίηση και τον εμφύλιο; Αθωώνουμε τα φίδια που τον καλλιεργούν επειδή έχουν καλούς τρόπους; Αποδεχόμαστε μία «πολυπολιτισμικότητα» που οδηγεί νομοτελειακά στο διαμελισμό της πατρίδος μας; Όλοι αυτοί οι λαθρομετανάστες οδηγήθηκαν έντεχνα και μπήκαν στη χώρα μας παράνομα, χωρίς να μας ρωτήσουν εάν μπορούμε να τους φιλοξενήσουμε. Εάν κάποιος μπει στο σπίτι μου από το παράθυρο θα τον δεχθώ μετά χαράς; Ακόμη και στο Άγιο όρος για να μπεις πρέπει να πάρεις άδεια και διαμονητήριο.
Εγώ μεγάλωσα στον Άγιο Νικόλαο Κάτω Πατησίων στην Αθήνα. Όποτε περνάω από την πλατεία σφίγγεται το στομάχι μου. Μπροστά στον Άγιο Νικόλαο δεν βλέπω ούτε ένα ελληνόπουλο. Ούτε ένα χριστιανόπουλο. Μα ούτε ένα!!! Στην πλατεία αυτή που παίζαμε, εκεί που μεγαλώσαμε, τώρα είμαστε ξένοι. Εμένα ήδη μου κλέψανε την πατρίδα μου. Μου κλέψανε τον τόπο μου. ΓΙΑΤΙ; Ποιός Θεός το θέλει αυτό; Πρέπει να διαλέξουμε:«Επιλεκτική Φιλανθρωπία» ή Σωτηρία της Πατρίδας μας.

Η Ελλάδα σήμερα ζει μια σύγχρονη γενοκτονία και η κοινωνία βυθισμένη στην αλλοτρίωσή της σφυρίζει αδιάφορα και έτσι στηρίζει τα σχέδια για το διαμελισμό της Ελλάδος. Αν υπήρχε μια υγιής διανόηση θα έπρεπε να είχε διαμορφώσει μία πρόταση για τα δισεκατομμύρια των υπανάπτυκτων, εφικτή μέσα στο σημερινό σύστημα, με στόχο τη μείωση των ανισοτήτων στον κόσμο.
Εγώ είμαι της γενιάς του Πολυτεχνείου που φώναζε «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία». Κάναμε καταλήψεις, υποστήκαμε διώξεις και ορκιζόμαστε σ’ αυτές τις αξίες. Σήμερα αντί ψωμί έχουμε υπερκατανάλωση. Αντί παιδεία έχουμε στρατιές αμόρφωτων και ανιστόρητων. Και αντί ελευθερία έχουμε ασυδοσία. Ιδού η αλλοίωση των αξιών. Η δική μου γενιά ευθύνεται ολοκληρωτικά για το σημερινό κατάντημα. Όταν όμως εγώ αμφισβήτησα την πολιτική των παλιών μου «συντρόφων» και τον δρόμο που ακολουθούσαν, αμέσως οι παλιές φιλίες κατέρρευσαν ...

Ο άνθρωπος θα ταλαντεύεται διαρκώς ανάμεσα στα «αριστερά» και «δεξιά» συστήματα ανάλογα κάθε φορά από που δέχεται μεγαλύτερες αδικίες. Στην πραγματικότητα όμως το πρόβλημα είναι μέσα του. Είναι πρόβλημα αρχών και αξιών, αρετών και παθών. Σ’ αυτό το πρόβλημα εστίασαν όλοι οι σοφοί, από τους αρχαίους έλληνες φιλοσόφους μέχρι και τους Πατέρες της εκκλησίας. Σήμερα, με νέες μεθόδους χειραφέτησης των μαζών, γίνεται συστηματική μεταστροφή συνειδήσεων, αρχών και αξιών. Ο εχθρός δεν είναι ορατός όπως παλιά. Είναι πιο ύπουλος. Μπήκε στα σπίτια μας από τις «κεραίες στα κεραμίδια».
Ανδρέας Γαλάνης 
Το είδαμε εδώ

Το Ψευδοκράτος σας η Μισή μας Πατρίδα! Εκδήλωση στην Κύπρο.

Η Α.Φ.ΕΠΑΛξη του Πανεπιστημίου Κύπρου σε συνεργασία με την Α.Φ.Κ ΝIKH ΤΕΠΑΚ διοργανώνουν εκδήλωση/συζήτηση για την παράνομη ανακήρυξη του Ψευδοκράτους.

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου
Κεντρικά Κτήρια Παν. Κύπρου

Αίθουσα Α018 Ώρα: 20:00
 
Ομιλητής: Νικόλας Ιωαννίδης (Νομικός)


Επίσης στις 15 Νοεμβρίου 2012 θα διοργανωθεί η ετήσια πορεία καταδίκης του Ψευδοκράτους από την Α.Κ.Μ ΕΦΕΝ και την Α.Φ.ΕΠΑΛξη κόντρα στο πανηγύρι της ΠΟΦΕΝ και της ΠΣΕΜ οι οποίες έντεχνα έχουν ευνουχίσει την νεολαία και προσπαθούν να εξαφανίσουν το αντικατοχικό κίνημα εκ μέρους της νεολαίας. Προς απάντηση τους είμαστε εδώ!
Πέμπτη η ώρα 10.30
 
Προ-συγκέντρωση στην Οδό Λήδρας και από εκεί πορεία με κατεύθυνση το οδόφραγμα του Λήδρα Πάλλας!
πληροφορίες: 95 10 3001

15 Νοεμβρίου Αντικατοχική Πορεία σε Λευκωσία
- Δελτίο Τύπου Ε.Φ.Α.Ε.Φ.Π για όλες τις αντιομοσπονδιακές πορείες

Το Ψευδοκράτος σας η Μισή μας Πατρίδα!
Δείτε τις αντίστοιχες εκδηλώσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη εδώ 

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012

4 Βίντεο από την εκδήλωση της ΑΦΚ-Τόλμης, στα Γιάννενα

Πραγματοποιήθηκε το Σαββάτο 10 Νοεμβρίου 2012 στα Γιάννενα η Αντικατοχική εκδήλωση, που διοργάνωσε η Αυτόνομη Φοιτητική Κίνηση Τόλμη Ιωαννίνων, για την 29η μαύρη επέτειο της ανακήρυξης του ψευδοκράτους της Τουρκίας στη Μαρτυρική Μεγαλόνησο.
Το ΗΠΕΙΡΟΣ ΕΛΛΑΣ ήταν εκεί και σας παρουσιάζει την Αντικατοχική εκδήλωση.
 

Η εκδήλωση που έγινε στο Μέγαρο της Εταιρείας Ηπειρωτικών Μελετών, πραγματοποιήθηκε παρά τις αντιδράσεις καμιάς 20αριας ατόμων τα οποία με κράνη και στειλιάρια στα χέρια προσπάθησαν να την ματαιώσουν και να εμποδίσουν τον κόσμο να παρευρεθεί, φωνάζοντας συνθήματα περί φασισμού.

Φυσικά αποδείχθηκε για άλλη μια φορά πως τα επιχειρήματα και η αλήθεια νικά και τα στειλιάρια αλλά και τον φασισμό, είτε είναι μαύρος, είτε είναι κόκκινος.
Οι πολεμιστές της Κύπρου αλλά και οι φοιτητές της σκλαβωμένης πατρίδας δεν έχουν σχέση με πολιτική και κόμματα.

Επίσημος προσκεκλημένος και κύριος ομιλητής ήταν ο βετεράνος του 1974 και πρόεδρος του Συλλόγου «Βετεράνοι Κύπρου 1974», Νίκος Αργυρόπουλος.

Ο Νίκος Αργυρόπουλος ανέλυσε το φλέγον θέμα της τούρκικης κατοχής στην Κύπρο και τα εγκλήματα που επί 38 έτη διαπράττουν οι Αττίλες στο νησί .
Αποκάλυψε, όπως θα δείτε στο βίντεο, γεγονότα που μαρτυρούν το ξεπούλημα και την προδοσία που συντελέστηκε με αποτέλεσμα την κατοχή του νησιού.

Δείτε τα 4 βίντεο από την εκδήλωση :

Το πρώτο είναι με την εισαγωγή της εκδήλωσης και τους χαιρετισμούς




και το δεύτερο από την ομιλία του Νίκου Αργυρόπουλου, το πρώτο μέρος.



Δείτε το δεύτερο μέρος της ομιλίας του Προέδρου των Βετεράνων Κύπρου 1974, και τον επίλογο της εκδήλωσης:





Πηγή

Από σχόλιο αναγνώστη μας:
Παρόντες στην ομιλία ήταν και δύο Γιαννιώτες συμπολεμιστές  του κ. Αργυρόπουλου οι οποίοι εισέπραξαν το χειροκρότημα του  ακροατηρίου. Οι αφανείς ήρωες   κ.κ. Γιάννης Τάσσης και Βασίλειος Πρέντζας.