Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 7 Απριλίου 2014

Μία ακόμη λογοκρισία από το κανάλι 4Ε. Τυχαίο;;;

Οι τακτικοί αναγνώστες μας γνωρίζουν ότι δεν είμαστε ούτε επιπόλαιοι, ούτε συνωμοσιολάγνοι. Αντιθέτως, με πολύ προσοχή και υπευθυνότητα διακονούμε την ύπαρξη του ελεύθερου διαδικτύου. Και σας βεβαιώνουμε ότι συχνά γνωρίζουμε πολύ περισσότερα από όσα αποκαλύπτουμε, γιατί δεν είναι εύκολο να παραθέτεις πάντα τεκμήρια και αποδείξεις.

Όταν όμως διαπιστώνουμε -ειδικά στις μέρες μας- πολλά "τυχαία" περιστατικά να συμβαίνουν, υποχρεούμαστε τουλάχιστον να τα επισημαίνουμε. Κουτοί δεν είμαστε, μπροστά στα μάτια μας διαδραματίζεται μια νέα εθνική προδοσία-ξεπούλημα- Ελλάδας και Κύπρου. Ξεκίνησε ως οικονομική χρεωκοπία (υπογραφή μνημονίων στην Ελλάδα, κούρεμα καταθέσεων στην Κύπρο) και η υλοποίηση των σχεδίων τους συνεχίζεται (νέο σχέδιο Ανάν έτοιμο στην Κύπρο, νέες συνομιλίες με το κράτος των Σκοπίων και παραχωρήσεις κάθε πλουτοπαραγωγικής πηγής της χώρας μας).

Μοναδικός φορέας που θα μπορούσε να συσπειρώσει τον λαό για να αντιδράσει είναι η Εκκλησία. Ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος που χάρη στην ευφυΐα του, έγκαιρα διέβλεψε και αποκάλυψε τα σχέδιά τους για ιδεολογικό ξεχαρβάλωμα της πατρίδας μας (θρήσκευμα στις ταυτότητες, αφαίρεση εικόνων από σχολεία και δημόσια κτήρια, γάμος ομοφυλοφίλων, αλλαγή της Ιστορίας, στήριξη σε Θράκη, Μακεδονία κλπ), όπως και ο Τάσος Παπαδόπουλος στην Κύπρο,  "έφυγαν"(;)  νωρίς ..
Οι διάδοχοί του, άλλος (στην Αθήνα) λόγω ιδιοσυγκρασίας σιωπά,
και άλλος (στην Κύπρο), "κοκορεύεται".

Ο μουφτής των κατεχομένων από τους Τούρκους εδαφών της Κύπρου, Ταλίπ Αταλάϊ, μετέβη σήμερα στην ιερά Αρχιεπισκοπή και ευχήθηκε στον αρχιεπίσκοπο Κύπρου Χρυσόστομο για την ονομαστική του εορτή. Πηγή

Η Νέα Τάξη παρακολουθεί τα πάντα. Ξέρει πως θα επηρεάσει κάθε εκκλησιαστικό φορέα. Σε άλλους υποσχόμενη διατήρηση των προνομίων (πρόσφατη επίσκεψη Σαμαρά στο Άγ.Όρος), σε άλλους καλλιεργώντας την ματαιοδοξία τους (πχ Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, Άνθιμος Θεσσαλονίκης) και  σε άλλους με άμεσα οικονομικά ανταλλάγματα.


Οι νέες "συμπτώσεις"..
Εδώ και χρόνια ένας γέροντας στην Ασπροβάλτα Θεσσαλονίκης -τώρα έχει αποβιώσει-  ίδρυσε μια γυναικεία αδελφότητα, που ήταν ταυτόχρονα εκδοτικός οίκος, ραδιοφωνικός και τηλεοπτικός σταθμός. Φυσικά αναγνωρίζουμε την δυσκολία να διατηρείς το επίπεδο αλλά και υψηλά ποσοστά τηλεθέασης σε έναν τηλεοπτικό σταθμό, ειδικά όταν είναι εκκλησιαστικός. Εδώ και χρόνια όμως προσφέρουν πολλές ποιοτικές εκπομπές και είναι μια δροσιά κόντρα στη σαβούρα των βοθροκάναλων.

Τελευταία 2 χρόνια όμως παρατηρούμε μια παράξενη προβολή του Οικουμενικού Πατριαρχείου από το κανάλι 4Ε. Συχνές μεταδόσεις από το Φανάρι, πολύωρες καλύψεις -ακόμη και ζωντανά- των  επισκέψεων του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στην Ελλάδα.Γνωρίζουμε επίσης ότι το 4Ε απαιτεί χρήματα για κάθε εκδήλωση την οποία καλύπτει.

Θυμίζουμε ακόμη μια παλαιότερη αναφορά μας στην 4Ε, εδώ:
4ε: εκδήλωση με ύμνους των Θεοφανείων προς τιμήν του Σεβ.Προύσης Ελπιδοφόρου!!!

Θυμίζουμε και το ότι παρά τις υποσχέσεις της, η 4Ε δεν στήριξε τελικά την διαμαρτυρία ενάντια στο 2ο gay parade ούτε ως διαφήμιση (ενημερώνοντας τους τηλεθεατές για την συγκέντρωση διαμαρτυρίας), ούτε προβάλλοντας την (μετά την διεξαγωγή της).

Τώρα διαβάζουμε σε Ορθόδοξα Ιστολόγια ότι τα κρούσματα λογοκρισίας της 4Ε κάθε φορά που διατυπώνεται αντιΟικουμενιστικός λόγος εντείνονται και γίνονται και απροκάλυπτα.


Τα παραθέτουμε (τα διαβάσαμε εδώ):

"... τότε παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς θλῖψιν καὶ ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς,(...) καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοὶ   (...) ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.(Κατά Ματθαίον, κεφ 24)

 Δυστυχώς μία ακόμη φορά το αξιόλογο τηλεοπτικό κανάλι 4Ε εσκεμμένα λογοκρίνει ομιλίες.



Περίπτωση 1η:
Θυμίζουμε ότι αυτό είχε συμβεί και σε εκδήλωση (24/8/2013) στη Φλώρινα προς τιμήν του μακαριστού Επισκόπου Φλωρίνης Αυγουστίνου Καντιώτη. Εκεί αν και υπήρξαν αντιδράσεις από το ακροατήριο όταν ο μητροπολίτης Προικονήσσου Ιωσήφ, ισχυρίστηκε ότι τάχα είχε ζητήσει συγνώμη ο π.Αυγουστίνος από το Φανάρι για την διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχη (διαβάστε σχετικά εδώ), στο βίντεο του 4Ε, οι αντιδράσεις του ακροατηρίου "εξαφανίστηκαν"!


Περίπτωση 2η:
Στην ίδια εκδήλωση (προς τιμήν του π.Αυγουστίνου), περικόπηκε η ομιλία του μητροπολίτη Γόρτυνος Ιερεμία στο σημείο που αναφερόταν στους Οικουμενιστές.

Δείτε τα 2 βίντεο για να το διαπιστώετε:

Στο 2ο βιντεακι: στο 2ο λεπτό μέχρι το 2:19 ο Γόρτυνος μιλάει για το "μοναχισμό".
Στη συνέχεια κολλάει το επίμαχο κομμάτι που είναι από 2:20 μέχρι το 3ο λεπτό όπου μιλάει για τα οικουμενιστικά κυρήγματα και συνεχίζει με το "ακουτσούρευτο ευαγγέλιο..."


Αντιθέτως, στο 1ο βιντεάκι (της 4Ε): στο 56:30 ο Γόρτυνος μιλάει για το "μοναχισμό" και συνεχίζει κατευθείαν με το "ακουτσούρευτο ευαγγέλιο"!! 
Ο λόγος του Γόρτυνος, που τους τα λέει τους οικουμενιστές για τα οικουμενιστικά κυρήγματα, έχει εξαφανιστεί από το βιντεάκι της 4Ε!! είναι προφανές ότι στο 56:43 που αλλάζει και η εικόνα έχει κοπεί κομμάτι!!!!

 (τα 2 βίντεο είδαμε εδώ)

Περίπτωση 3η:
Όπως πληροφορούμαστε, σε ομιλία του Αρχιμανδρίτη Παλαμά Καλλιπετρίτη, με θέμα Διπλός Ευαγγελισμός (για την 25η Μαρτίου), στην επίσημη εκδήλωση της Μητρόπολης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, η ομιλία προβλήθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό 4Ε λογοκριμένη σε όσες αναφορές θίγονταν οι Αιρετικοι!!!

Από την προβολή της 4Ε αφαιρέθηκε το παρακάτω αποσπάσματα, από
την προβολή της 27/3/2014:
1452. Ο Μωάμεθ αποφασίζει να λύσει την πολιορκία. Το βράδυ όμως της 12ης Δεκεμβρίου 1452, 6 μήνες πριν την πτώση, ο Ράνσινμαν αναφέρει ως ιστορική πηγή 3 τούρκους ιστορικούς που περιγράφουν ένα γεγονός: Οι Οθωμανοί στρατιώτες βλέπουν μέσα από την Κωνσταντινούπολη να εκσφενδονίζονται φωτεινές νεφέλες, κάτι σα να αναχωρούν οι ευλογίες μέσα από την πόλη. Οι Οθωμανοί αλαλάζουν: «Ο Θεός τους, τους εγκαταλείπει«! Μαρτυρίες Τούρκων Ιστορικών!!! Τι είχε γίνει εκείνο το βράδυ τη στιγμή που φωτεινές νεφέλες αναχωρούσαν για τον Ουρανό;  Εκείνη τη νύχτα έγινε ένα απεχθές συλλείτουργο μεταξύ Ορθοδόξων και Αιρετικών, Παπικών Αντιπροσώπων που έταζαν χρήματα και βοήθεια! Η Ορθόδοξη Λειτουργία συμμείχθηκε με την κακοδοξία… Κι όπως ένα γάργαρο ποτήρι νερό με μια μόνο σταγόνα ούρα βρωμίζει ολόκληρο, έτσι και στην Ορθοδοξία με μια μόνο βρωμιά ο Θεός την αποστρέφεται… Όλοι όσοι μετάλαβαν από εκείνη τη μιασμένη κοινωνία σφάχτηκαν στο χώρο της λειτουργίας μέσα στην Αγία Σοφία, όπως μαρτυρούν οι επιζήσαντες! Η Κερκόπορτα που είχε ανατεθεί  να τη φυλάξουν οι Φράγκοι, απεσταλμένοι της Ρώμης, μένει αφύλακτη, οι Ευρωπαίοι αιρετικοί φίλοι μας την έχουν εγκαταλείψει ορθάνοιχτη στα χέρια των Τούρκων! Αλήθειες πικρές που πρέπει να λέγονται… όπως πρέπει να λέμε και τον επίλογο αυτής της τραγωδίας! Όταν το 1922, 5 αιώνες μετά, κατά την επέλαση του Κεμάλ Ατατούρκ και τη σφαγή των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, ο πρώτος που με τηλεγράφημα συγχαίρει τον αιμοσταγή νεότουρκο για τη νίκη του εναντίον των Ελλήνων είναι ο Πάπας της Ρώμης!!! Κι εμείς κάνουμε ακόμα δουλικές υποκλίσεις μπρος στους «αγαπητούς μας αδελφούς»  και Υβριστές της Πίστης μας Αιρετικούς!

όπως αφαιρέθηκε και αυτό το απόσπασμα:
Φραγκεμένους μας θέλουν τα… παλιόπαιδα (άλλη λέξη χρησιμοποιεί ο Μακρυγιάννης – τσογλάνια) του τρισκατάρατου του Πάπα. Μην αφήσετε, Άγιοί… να μασκαρέψουν και να αφανίσουν τους Έλληνες, κάνοντας περισσότερα κακά από αυτά που καταδέχθηκεν ο Τούρκος ως τίμιος εχθρός μας…


όπως αφαιρέθηκε και αυτό:
 Το χαρτί του πατέρα Κοσμά έβαλα και μου το εκαθαρόγραψαν. Και το εκράτησα ως Άγιον Φυλαχτόν, που λέγει μεγάλην αλήθειαν. Θα πω να μου γράψουν καλλιγραφικά και τον άλλον αθάνατον λόγον του, «τον Πάπαν να καταράσθε ως αίτιον». Θέλω να το βλέπω κοντά στα’ κονίσματά μου, διότι τελευταίως κάποιοι δικοί μας ανάξιοι λέγουν ότι αν τα φτιάξουμε με τον δικέρατον Πάπαν, θα ολιγοστέψουν οι κίντυνοι, τα βάσανα και η φτώχεια μας, τρομάρα τους.
Ολόκληρη την ομιλία και το αυθεντικό βίντεο μπορείτε να διαβάσετε και να δείτε εδώ.



Θυμίζουμε ακόμη ότι η 4Ε αρνήθηκε να στηρίξει την εκδήλωση διαμαρτυρίας των Ορθοδόξων σωματείων της Θεσσαλονίκης ενάντια στο gay parade (Ιούνιος 2013).


Εκφράζουμε την λύπη μας που ένας τόσο σοβαρός εκκλησιαστικός σταθμός καταφεύγει σε τέτοιες πρακτικές. Δεν μπορούμε να πιστέψουμε ότι η αδελφότητα Λυδία άλλαξε τόσο ριζικά για να στηρίζουν τους Οικουμενιστές. Σε ποιες λοιπόν πιέσεις υποκύπτουν; 


Νεότερη Ενημέρωση:
Διαβάστε την επιστολή διαμαρτυρίας του οσιολογιοτάτου καθηγουμένου της Ι. Μονής ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΛΛΙΠΕΤΡΑΣ, Αρχιμ. Παλαμά Καλλιπετρίτη, προς την 4Ε. Επειδή μεγάλος αριθμός ατόμων διαμαρτυρήθηκαν για την λογοκρισία της ομιλίας του στο ΡαδιοΤηλεοπτικό Σταθμό 4Ε και καθώς η απάντηση δια τηλεφώνου στους ακροατές ήταν ότι "τους ζήτησε ο ίδιος να αφαιρεθούν τα επίμαχα σημεία"(!) παραθέτουμε στους αγαπητούς φίλους της ιστοσελίδας μας την επιστολή του προς το Σταθμό με την οποία εκφράζει τη θλίψη του για όσα συνέβησαν.

Επιστολή διαμαρτυρίας του οσιολογιοτάτου καθηγουμένου της Ι. Μονής ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΛΛΙΠΕΤΡΑΣ,  Αρχιμ. Παλαμά Καλλιπετρίτη,

προς την 4Ε
ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ
ΘΕΟΤΟΚΟΥ  ΚΑΛΛΙΠΕΤΡΑΣ
Ράχη Βεροίας Τ.Θ.  4 – Τ.Κ. 59100
τηλ. 6977246785
————————————–
Ιερά Μονή, 28η Μαρτίου 2014
Προς: Ραδιοτηλεοπτικός Σταθμός 4Ε
Ελευθερίας 15, Αμπελόκηποι
56123, Θεσσαλονίκη
Αξιότιμες υπεύθυνες του Ρ/Τ σταθμού 4Ε,
Μεταξύ του Σταθμού σας, της Ι.Μονής Καλλίπετρας και εμού προσωπικώς έχουν παρέλθει πολλά έτη συνεργασίας. Γνωρίζετε τον απόλυτο σεβασμό μας στην προσφορά σας στο χώρο της Ορθοδοξίας. Εκτιμούμε και σεβόμαστε τον κόπο της αφιέρωσης και αγνότητας που ασκείστε, διαβιούσες σ” ένα φροντιστήριο ψυχών αξιοζήλευτο.
Εντούτοις, στην επιστολή μας αυτή, σας καταθέτουμε την βαθύτατη θλίψη μας και τον σκανδαλισμό μας για την λογοκρισία της ομιλίας μας στην εκδήλωση «Διπλός  Ευαγγελισμός» (25/3/2014, Βέροια, Παύλειο Πολιτ.Ίδρυμα, ώρα 20:00), την οποία, κατόπιν εντολής της Ι.Μητροπόλεως Βεροίας, εκφώνησα. Στη μαγνητοσκοπημένη εκδήλωση που μεταδόθηκε (27/3/2014, ώρα 21:00) έχουν διαγραφεί μόνον  3 παράγραφοι της ομιλίας μου: μία εκ του ανεπανάληπτου βυζαντινολόγου Στήβεν Ράνσιμαν και δύο από τα απομνημονεύματα του ενδόξου στρατηγού Μακρυγάννη. Τα εν λόγω χωρία αποδίδουν τις πτώσεις του Ορθοδόξου Έθνους μας στην προδοσία της Πίστης και είναι απολύτως σύμφωνα μετά αρίστων Θεολόγων όπως του Αρχιμ.Αθανασίου Μυτιλιναίου, πρωτ.Γεωργίου Μεταληνού, πρωτ. Θεοδώρου Ζήση, πρωτ.Ιωάννου Ρωμανίδη, Αγιορειτών Πατέρων και πλήθους άλλων.
Εάν οι θέσεις που μετέφερα στην ομιλία μου δε σας βρίσκουν σύμφωνες, δεοντολογικά θα έπρεπε να μην τις μεταδώσετε καθόλου, παρά να κατασκευαστεί μια ομιλία παραποιημένη. Ουδέποτε επιθύμησα ή ζήτησα από συνεργάτιδά σας κάτι τέτοιο.
Άλλωστε η εκδήλωση μεταδόθηκε απ” ευθείας από το Ραδιοφωνικό σταθμό της Μητροπόλεως Βεροίας αλλά και την παρακολούθησε ζωντανά πλήθος κόσμου. Θεωρήθηκε επιτυχημένη ομιλία διότι δεχτήκαμε πολλά συγχαρητήρια. Μας ζήτησαν άδεια δημοσίευσης σε διαδικτυακούς χώρους. Και όσοι την παρακολούθησαν με προσοχή έλαβαν μεγίστη απογοήτευση όταν κατά την αναμετάδοση του καναλιού σας είχαν αφαιρεθεί οι επισημάνσεις που θίγουν τους αιρετικούς μόνον!
Ειλικρινώς πολύς κόσμος επικοινώνησε μαζί μου και εξέφρασε το παράπονο του: «Γιατί; Τι έχει να φοβηθεί ένας όμιλος παρθένων που άφησαν τα πάντα για τον Χριστό; Πού είναι η αγωνιστική διάθεση (που μας ενέπνεε όλους), του σεβαστού οσίου γέροντός σας π. Θεοφίλου;» Εμείς μέχρι χθες δε μπορούσαμε να αμφιβάλουμε ότι αγωνιάτε για την Αλήθεια, για τη μετάδοση του Αληθινού Θείου Λόγου και σεβόμασταν όλη την προσπάθεια και το μόχθο σας. Μα τι βάσκανος λογισμός ενόχλησε κάποια αδελφή και παραποίησε την ομιλία (έτσι ώστε να αποκρυβούν τα προς παραδειγματισμό και σωτηρία), τη στιγμή που ο ίδιος λάβαινα την ευθύνη των λεγομένων μου και το όνομά μου εμφανίζονταν στην οθόνη;
Θεωρώ ότι ήταν μια πραγματικά μέλαινα σελίδα στον επαγγελματισμό της τηλεψίας, μια μέθοδος που χρησιμοποιείται κατά κόρον μόνον στα ολοκληρωτικά καθεστώτα, απαράδεκτη για την ελευθερία του χριστιανισμού. Ατυχές δείγμα! Εύχομαι το τελευταίο σφάλμα, αν και φημολογούνται κι άλλες παρόμοιες ενέργειες όπως σε περίπτωση Μητροπολίτου καθηγητού Πανεπιστημίου και εγκρίτου Θεολόγου…
Ταπεινώς και φιλαδέλφως προτρέπομε την αγάπη σας, ο τόσος αγώνας σας να μην αμαυρώνεται από τέτοιες προσπάθειες που προφανώς δε θα βρίσκουν όλη την αδελφότητα σύμφωνη! Από τουδε και στο εξής θα χαιρόμαστε να σας παρακολουθούμε στα ύψη των αρετών σας και της πνευματικής καθαρότητας σας, της παρρησίας και της υγιούς αγωνιστικότητας!
 Επί τούτοις, ευχόμαστε ευλογημένο Μεγαλοβδόμαδο
και συνπανηγυρισμό μετά του Αναστάντος
εν τη ημέρα τη λαμπροφόρω του Κυρίου!
 Αρχιμ. Παλαμάς,
Ηγούμενος Ιεράς Μονής Θεοτόκου Καλλίπετρας

Πηγή επιστολής, εδώ

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2013

Σαν σήμερα, Γιόρταζες...το θυμάσαι; Εγώ ναι!

«Κράτα γερά μέσα σου τα ζώπυρα της πίστεως που παρέλαβες από τους γονείς σου. 
Η Ελλάδα είναι η χώρα των μεγάλων αγώνων για την κατίσχυση των μεγάλων ιδανικών. 
Μην αφήσεις τη χώρα σου να χάσει το χαρακτήρα της και να μετατραπεί σε μάζα ανθρώπων, χωρίς συνείδηση, χωρίς εθνικότητα και χωρίς ταυτότητα.
Μέσα σ' αυτή τη μάζα κινδυνεύεις να γίνεις ένα νούμερο, ένας αριθμός, να χάσεις την ελευθερία της προσωπικότητάς σου. ...
Μείνατε σταθεροί στην πίστη και στα ιδανικά του Γένους. Αυτό είναι το χρέος μας.»


"Τώρα ...,
τώρα τα ράσα φοβούνται να ανεμίσουν στην ασέβεια της πατρίδας,

τα χαμόγελα έσβησαν, ..., 
οι φωνές των πιστών γίνονται πνιχτοί λυγμοί που παρηγορούνται σε μικρά "Κύριε ελέησον" και οι πόρτες κλείνουν νωρίς τα βράδια. 
Οι γιορτές έχουν τελειώσει πατέρα."


Γράφει στο "τι και πως", η Έλενα:
Θυμάμαι την μέρα της γιορτής σου νά 'ναι παρόμοια με τις γιορτές του πατρικού μου σπιτιού.
Να έχει την ίδια γλύκα, το ίδιο χαρούμενο ανακάτωμα, να στρώνονται τα καλά χαλιά, τα επίσημα κεντήματα, να γυαλίζονται τα πόμολα, να βγαίνουν οι καλοί δίσκοι, να μυρίζει ο τόπος ευωχία μαγειρεμένου φαγητού, να γεμίζουν οι κρυστάλλινες πιατέλες γλυκά, να χαμογελούν οι άγιοι στις κορνίζες τους και ο Χριστός -νομίζω- να αγάλλεται με την χαρά των παιδιών Του.
Άνθρωποι να ανεβοκατεβαίνουν τις σκάλες, άλλοι απλά για να συμμετέχουν στην κίνηση και άλλοι για να ετοιμάσουν την γιορτή του Δεσπότη.
 
Εσύ ήσουν πάντα ο ίδιος, με μόνη εξαίρεση το που γινόταν πιο πλατύ και πιο παιδικό το χαμόγελό σου.
Στην μεγάλη, επίσημη αίθουσα, μέσα στα φώτα, δεχόσουν τους ανθρώπους και γνώριζες τους περισσότερους με τα μικρά τους ονόματα, ακριβώς όπως ο πατέρας τα παιδιά του. Κι' εμείς έτσι ερχόμασταν. Σαν τα παιδιά στην καλή μέρα του πατέρα.
 
Αυτό το πανηγύρι απλωνόταν σε όλο το μητροπολιτικό μέγαρο. Έφτανε μέχρι το ημιυπόγειο που ήταν ο ραδιοφωνικός μας σταθμός, όπου ανακατεύονταν χαρτάκια από φοντάν με χαμόγελα, τραγούδια στα FM με ευχές ακροατών και βυζαντινές μουσικές με τρεχαλητά της κυρα Μαρίας, της νεωκόρου του μητροπολιτικού παρεκκλησίου, με τα εγκόλπια των επισκεπτών δεσποτάδων και την αγωνία των αρχιμανδριτών - διακονητών να πάνε όλα καλά και να μην μείνει κάποιος παραπονεμένος.
Ανεμίζοντα ράσα, πορφυρά στρωσίδια, ζάχαρη, μικρό δοξαστικό.....


Μετά έφυγες για την Αθήνα. Γιόρταζες με άλλους.
Το μητροπολιτικό μέγαρο έκλεισε.
Η δόξα του Θεού -την φερώνυμο ημέρα- αφορούσε αποκλειστικά τον Όσιο Χριστόδουλο της Πάτμου και όσα εμείς βλέπαμε στην τηλεόραση για σένα....
 
Πιο ύστερα έφυγες και από τούτον τον κόσμο........
Στον

ουρανό πατέρα, την μέρα του ονόματός σου, βλέπεις άραγε τον Όσιο της Πάτμου; 'Η μήπως επειδή όλα εκεί είναι γιορτή από το Φως του προσώπου Του, δεν υπάρχουν ξεχωριστές μέρες αλλά όλες είναι πασπαλισμένες ζάχαρη, στο άχρονο της θείας ηδύτητος;
Αντιλαμβάνεσαι -πιστεύω- ότι δεν σε ξεχάσαμε, πατέρα.
Ίσως και να σου φέρνει ο άγγελος την φλόγα των κεριών που ανάβουμε για σένα, μπορεί και κανένα κουπάκι από τα κόλλυβά σου (για να δεις πως στην άχνη τα ασημοκουφέτα γράφουν τ' όνομά σου). Σίγουρα όμως φτάνει εκεί ψηλά ,το λιβάνι που θυμιάζει την μνήμη σου και πιθανόν και το αλμύρισμα των κρυφών μας δακρύων.
 
Τώρα πια μαζεύτηκαν τα πορφυρά χαλιά, τα ράσα φοβούνται να ανεμίσουν στην ασέβεια της πατρίδας, τα χαμόγελα έσβησαν, τα φώτα σβήνουν, παίρνουμε τον λίγο Χριστό που έχουμε μέσα μας και κρυβόμαστε σε Αιγύπτους (καθώς ο πολυπρόσωπος Ηρώδης -επιτακτικά- ζητά την ψυχήν του Παιδίου και των παιδιών Του), οι φωνές των πιστών γίνονται πνιχτοί λυγμοί που παρηγορούνται σε μικρά "Κύριε ελέησον" και οι πόρτες κλείνουν νωρίς τα βράδια.
 
Οι γιορτές έχουν τελειώσει πατέρα.
Μας έχει μείνει μόνο ένα τσαλακωμένο χρυσόχαρτο -που το είχαμε ξεχασμένο στην τσέπη μιας ζακέτας- αλλά δεν μυρίζει πια σοκολατάκι.
Τί να σου κάνει κι' αυτό, τόσα χρόνια στην αποπνικτική μοναξιά ενός ρούχου που έπαψε να είναι εόρτιο;
Κάποια φορά σκέφτηκα να το ισιάξω και να γράψω πάνω του -με αφορμή εσένα- όσα χωρέσουν ονόματα "υπέρ αναπαύσεως", για να τα μνημονεύω στις προσευχές μου αλλά δεν το έκανα.
Μπορεί -τελικά- να γράψω τ'όνομά σου για να θυμάμαι πως αγαπούσες τα γλυκά, πως ζήσαμε γλυκά μαζί σου και για να ελπίσω πως το χαμόγελο σου θα το στείλει ο καλός Θεός κάποια νύχτα στα ενύπνια όσων σε αγαπήσαμε, για να αρχίσουν -επιτέλους- να ξημερώνουν οι μέρες που μαζί ονειρευτήκαμε.
Μπορεί όμως και να το πετάξω. 
Δεν υπόσχομαι τίποτε. 
Μόνο ότι θα σε θυμάμαι!


Μπορείτε επίσης να διαβάσετε:


Χριστόδουλος: Ενας χρόνος δίχως του

Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012

Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Χριστόδουλος: "Μην αφήσετε να σας κάνουν κιμά....". 4 χρόνια από την κοίμησή του


"Αγοράζετε ένα κομμάτι κρέας. Το κομμάτι αυτό είναι ένα στέρεο πράγμα. Όσο και αν το πατήσεις από εδώ, ή από κει, θα διατηρήσει το σχήμα του. Όταν όμως αυτό το κομμάτι κρέας το βάλεις μέσα στη μηχανή του κιμά, από κάτω τι βγαίνει; Βγαίνει κιμάς. Και τον κιμά τον πιάνεις στο χέρι σου και τον πλάθεις, τον κάνεις όπως θέλεις, τον κάνεις σουτζούκι, τον κάνεις κεφτέ..... Τι προτιμάτε να είστε; Κρέας ή κιμάς; Μην αφήσετε να σας κάνουν κιμά......" 

(Μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, αναφερόμενος στην παγκοσμιοποίηση)


Στις 28 Ιανουαρίου 2012 συμπληρώνονται τέσσερα χρόνια από την αποδημία του Μεγάλου Έλληνα Ιεράρχη, του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κυρού Χριστοδούλου.


Ο Μεγάλος αυτός αγωνιστής της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, είχε βρει ένα μαγικό τρόπο επικοινωνίας με τους συνέλληνες.

Με τους τρυφερούς αλλά συνάμα πύρινους λόγους του,  κέρδιζε την εμπιστοσύνη και την αγάπη τους και τα μηνύματα του κηρύγματός του φώλιαζαν βαθειά μέσα στην καρδιά τους.


Χαρισματική και μοναδική η επικοινωνία του με τους νέους, που πίστευε πραγματικά πως είναι το αύριο της πατρίδος μας και πρέπει να έχουν ιδανικά και πίστη στις ικανότητές τους.

« Ελάτε στην εκκλησία όπως είστε, με το τζην, με το σκουλαρίκι ».
Γνώριζε ο Μακαριστός Χριστόδουλος πως την νεολαία πρώτα έπρεπε να την πλησιάσει με πειστικό τρόπο, να γίνει ένα με αυτούς, να δείξει πως κατανοεί τους προβληματισμούς τους και ακολούθως ήταν σίγουρος πως θα τον αποδέχονταν.
Έτσι, αργότερα όταν κατάλαβε πως γινόταν αποδεκτός από τους νέους και αφού τον ενημέρωσαν πως παντού οι νέοι, εκφράζονταν με την ατάκα «τον πάμε τον Χριστόδουλο» είπε την παροιμιώδη έκφραση για Ιεράρχη, «και εγώ σας πάω».

 
Έντονες και σκληρές οι αντιδράσεις του για όλα τα θέματα πολιτικής όταν ένιωθε πως ενοχλούσαν τον πατριωτισμό και την πίστη του χριστεπώνυμου πληρώματος.
Αυτές οι παρεμβάσεις του, ενόχλησαν την πολιτεία και ήταν μοιραία η σύγκρουση με τους κρατούντες.

Το 2000 ήταν έντονη η αντιπαράθεσή του με τον Υπουργό Δικαιοσύνης, κ. Μιχάλη Σταθόπουλο για το ζήτημα της Αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων.
Λίγους μήνες όμως μετά η σύγκρουση ήταν μετωπική και η αντιπαράθεση κτύπησε κόκκινο.
Ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, δηλώνει αντίθετος με την αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες ( βουλή των Ελλήνων, 24 Μάιου 2000 ) ισχυριζόμενος ψευδώς πως την υπαγόρευσε η Ε.Ε.








 

Η αντίδραση της Ιεράς Συνόδου υπήρξε άμεση, με την διοργάνωση δύο λαοσυνάξεων, στην Θεσσαλονίκη (14 Ιουνίου) και στην Αθήνα (21 Ιουνίου). Εκατομμύρια λαού, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του Χριστόδουλου στις δυο μεγαλύτερες πόλεις της Ελλάδος.
Το επόμενο διάστημα όμως, το χάσμα μεταξύ εκκλησίας και πολιτείας μεγάλωσε και έδειχνε αγεφύρωτο. Προ της ανυποχωρητικότητας της πολιτείας, η εκκλησία αποφάσισε στις 14 Σεπτεμβρίου την συλλογή υπογραφών και ζητούσε την ενεργοποίηση του άρθρου 44 του Συντάγματος περί διενέργειας δημοψηφίσματος ( ο πρόεδρος της Δημοκρατίας προκηρύσσει με διάταγμα δημοψήφισμα για κρίσιμα Εθνικά θέματα…….που ρυθμίζουν σοβαρό κοινωνικό ζήτημα….). Η συλλογή διενεργήθηκε σε όλες τις εκκλησίες της Ελλάδος, διήρκησε περίπου ένα χρόνο και η συμμετοχή των τριών εκ. πιστών που υπέγραψαν, υπήρξε αβίαστη και εκούσια.

 

Στις 29 Αυγούστου 2001 ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, παρέδωσε τις υπογραφές στον τότε Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κωστή Στεφανόπουλο. Το αίτημα της εκκλησίας της Ελλάδος δεν έγινε δεκτό και μέχρι σήμερα οι κρατούντες απαγορεύουν την έστω προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες.



Γι΄ αυτό το ανοικτό μέχρι τις ημέρες μας τεράστιο ζήτημα, εύλογα στον κάθε πολίτη γεννούνται τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Γιατί ο κ. Στεφανόπουλος ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, απέρριψε το δημοψήφισμα στην καταγεγραμμένη επιθυμία εκατομμυρίων πολιτών για την αναγραφή του θρησκεύματός τους στις ταυτότητες. Ποιος τον ώθησε ή τον ανάγκασε στην απόφαση παραβίασης του Συντάγματος της χώρας;

2. Γιατί ο κ. Σημίτης ως Πρωθυπουργός, ισχυρίσθηκε ψευδώς πως την απαγόρευση της αναγραφής του θρησκεύματος στις ταυτότητες, την υπαγόρευσε η κομισιόν, όταν η ίδια η Ε.Ε. τον είχε διαψεύσει δια στόματος του επιτρόπου κ. Kovacs και του τότε Αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής κ. Fratini, οι οποίοι είχαν δηλώσει πως ουδέποτε απέστειλαν τέτοιο αίτημα στις Ελληνικές αρχές;

3. Γιατί ο κ. Καραμανλής ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, αφού πρώτα συνυπόγραψε μαζί με την σύζυγό του το έντυπο της εκκλησίας μας για αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, όταν αργότερα έγινε Πρωθυπουργός, παρότι είχε δεσμευθεί για την επαναφορά, κώφευσε και «έπνιξε» το ζήτημα;




Τον Ιούνιο του 2007 διαγνώσθηκε πως ο Αρχιεπίσκοπος είχε χτυπηθεί από την επάρατο νόσο. Εγχειρίστηκε, έκανε θεραπεία, μετέβη για μεταμόσχευση στις ΗΠΑ αλλά δυστυχώς επέστρεψε χωρίς να γίνει η μεταμόσχευση επειδή η νόσος είχε κάνει πολλές μεταστάσεις και θα ήταν ανώφελη κάθε άλλη ιατρική ενέργεια.

Παρά την βεβαρυμμένη υγεία, ποτέ δεν έχασε το σθένος του, την πίστη του και την προσπάθεια να δίνει συμβουλές και κουράγιο στους άλλους.

Στις 28 Δεκεμβρίου 2007
βρήκε την δύναμη και το κουράγιο και ενόψει του νέου έτους, στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του προς τον Ελληνικό λαό, είπε μεταξύ των άλλων:

«Κάθε Πρωτοχρονιά είναι συμβατική αφετηρία μιας νέας προσπάθειας. Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζει σε ένα κόσμο παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού. Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. 
Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών. 
Σταθείτε όλοι όρθιοι στις επάλξεις σας και μην ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια σας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατά επανάληψη αποδείξει και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ότι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ότι κινδυνεύει. Με πατρική αγάπη και ευχές».

Ήταν η τελευταία επικοινωνία του μακαριστού με το ποίμνιό του και ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω, που βρήκε την δύναμη ψυχής για να απευθύνει αυτά τα λόγια στον Ελληνικό λαό, όταν γνώριζε πως σε λίγες ημέρες θα αποδημήσει εις Κύριο. Ίσως του έδινε δύναμη η μεγάλη του πίστη στον Θεό και η μεγάλη του αγάπη προς τον λαό του. Αυτό το μήνυμα, θεωρώ πως είναι μία μεγάλη παρακαταθήκη στις δύσκολες ημέρες που περνά ο τόπος μας και ο λαός μας. Είναι ένα μήνυμα προφητικό και φαντάζει σαν να το είπε χθες.

Έτσι στις 28 Ιανουαρίου άφησε την τελευταία του πνοή, υποκύπτοντας στην επάρατο νόσο.

Ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία έγιναν σε μία ημέρα φτωχότεροι. Χάθηκε εκείνος που τους έδινε ελπίδα, που μιλούσε στις καρδιές τους και στην συνείδησή τους, που τους ανύψωνε το ηθικό και το φρόνημα, χάθηκε η ψυχή τους.

Ο Χριστόδουλος δεν ήταν μόνο Μέγας Ιεράρχης, ήταν Εθνικό Σύμβολο. Εξύψωσε την εκκλησία στα μάτια και τις ψυχές του λαού μας, αλλά ύψωσε και τα Εθνικά λάβαρα και πρωτοστάτησε, όχι μόνο στην σωτηρία της Χριστιανικής ψυχής μας, αλλά και στην σωτηρία της Εθνικής μας ψυχής.

Η απουσία του, κάθε μέρα γίνεται και πιο αισθητή, στις ζοφερές και ταραχώδεις ημέρες που περνάει η πατρίδα μας. Το κενό που άφησε είναι τεράστιο και δυστυχώς δεν υπάρχει κανένας που θα μπορούσε στο ελάχιστο να το αναπληρώσει.
Δυστυχώς, η Ελλάδα μας σήμερα είναι ένα ακέφαλο πτώμα που το κατασπαράσσουν τα όρνεα της νέας τάξεως πραγμάτων και της παγκοσμιοποίησης. Χαμογελούν και χορεύουν όλοι οι πολιτικάντηδες που ξεπουλούν την χώρα και πτωχεύουν τον λαό της . Όλοι εκείνοι οι διεθνιστές αριστερολάγνοι, οι καλοβολεμένοι των ΜΜΕ, που τρέμουν να μιλήσουν για τα Εθνικά θέματα, μήπως και τους μαλώσει «ο μεγάλος αδελφός».


Στις 28 Ιανουαρίου 2008, έφυγε ο Χριστόδουλος των Ελλήνων.


Ο λαός μας ΠΟΤΕ δεν ξέχασε τον άνθρωπό του . Το απέδειξε και το Σάββατο 22 Ιανουαρίου 2011, που η εφημερίδα «Δημοκρατία» στην έκδοσή της, είχε ένθετο αφιέρωμα στο Χριστόδουλο και από τις 11 το πρωί σε κανένα περίπτερο της Αθήνας δεν υπήρχε ούτε ένα φύλλο της εφημερίδας για δείγμα.

ΑΓΙΕ ΠΑΤΕΡΑ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΕ, ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ!


Παναγιώτης Αποστόλου
Πηγή 

θυμίζουμε απόσπασμα και βίντεο από παλαιότερη ανάρτησή μας: 


...
με τέτοιες Ιστορίες, αναμνήσεις,
με την Ιστορική μνήμη ΚΑΘΑΡΙΑ
χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς έξωθεν εντολές, χωρίς υπαγορεύσεις

Γι αυτό καλό θα ήταν όλοι οι Έλληνες να έρχονται εις την Μακεδονία
και να προσέχουνε που πατάνε
Γιατί σε κάθε βήμα μπορεί να πατήσεις χώμα ιερό
μπορείς να πατήσεις έναν τάφο
μπορεί να πατήσεις ένα λείψανο.
Είναι διάσπαρτος ο τόπος ΘΥΣΙΑ.

Αυτή η θυσία μας δίνει ζωή, αυτή η θυσία μας συντηρεί
και είναι το αντίθετο της Παγκοσμιοποίησης, που θέλει όλα να τα ισοπεδώσει.
Να μην μιλάμε για αγώνες
να μην μιλάμε για πολέμους
Να μην μιλάμε για θυσίες.
(+ Χριστόδουλος, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, 
μνημείο Άγρα- Μίγγα, 3/6/2007)
 

Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

Ένα ταξίδι στον Μακεδονικό Αγώνα. 1904 ... σαν χθες.

ένα ταξίδι στον Μακεδονικό Αγώνα. 1904 ...σαν χθες:




Όσοι γεννηθήκαμε στην γη της Μακεδονίας, ακούγαμε μικρά παιδιά να μας τραγουδάνε το παρακάτω τραγούδι στον Παύλο Μελά. Ίσως έφθασε η ώρα να ξαναθυμηθούμε τα τραγούδια αυτά, να ξαναθυμηθούμε την γραμμένη με αίμα Ιστορία μας.
Και να τραγουδήσουμε αυτά τα τραγούδια και πάλι στα παιδιά μας.
Η ερασιτεχνική απόδοσή του τραγουδιού στο παρακάτω βίντεο είναι η μόνη που βρήκαμε με μια βιαστική αναζήτηση στο Youtube:




Κλείνουμε με τα λόγια του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Αθηνών Χριστοδούλου.
Τόσο επίκαιρα σήμερα...

http://www.youtube.com/watch?v=3zdQkwzCQ0M

...
με τέτοιες Ιστορίες, αναμνήσεις,
με την Ιστορική μνήμη ΚΑΘΑΡΙΑ
χωρίς σκοπιμότητες, χωρίς έξωθεν εντολές, χωρίς υπαγορεύσεις

Γι αυτό καλό θα ήταν όλοι οι Έλληνες να έρχονται εις την Μακεδονία
και να προσέχουνε που πατάνε
Γιατί σε κάθε βήμα μπορεί να πατήσεις χώμα ιερό
μπορείς να πατήσεις έναν τάφο
μπορεί να πατήσεις ένα λείψανο.
Είναι διάσπαρτος ο τόπος ΘΥΣΙΑ.

Αυτή η θυσία μας δίνει ζωή, αυτή η θυσία μας συντηρεί
και είναι το αντίθετο της Παγκοσμιοποίησης, που θέλει όλα να τα ισοπεδώσει.
Να μην μιλάμε για αγώνες
να μην μιλάμε για πολέμους
Να μην μιλάμε για θυσίες.
(+ Χριστόδουλος, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών, 
μνημείο Άγρα- Μίγγα, 3/6/2007)

Τετάρτη 28 Ιανουαρίου 2009


Σε λίγες ημέρες συμπληρώνετε ένας χρόνος από το πρωινό εκείνο που ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πρόεδρος της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος κυρός Χριστόδουλος μεταβαίνει εκ του θανάτου εις την ζωή. Κάθε ορθόδοξη χριστιανική ψυχή στέκε τε αποσβολωμένη μπροστά στους τηλεοπτικούς δέκτες ακούγοντας και βλέποντας τους ''άρχοντες των ΜΜΕ συντετριμμένους..." να ενημερώνουν για την κοίμηση του αρχιεπισκόπου.

Οι ως τότε επικρητές - πολέμιοι αυτής της μοναδικής και ίσως αναντικατάστατης εκκλησιαστικής προσωπικότητας τώρα πονούν και συμμετέχουν στο πένθος που έχει καλύψει την ελληνική επικράτεια.

Είναι πια γεγονός όσο και αν κάποια στιγμή ξέραμε πως θα συμβεί τώρα μας προκαλεί το συναίσθημα που εκείνος πρώτος εφηύρε την ''χαρμολύπη'' μια κατάσταση της ψυχής που αναιρεί δύο συναισθηματικές της εκφάνσεις την χαρά και την λύπη.

Χαρά για τι πλέον ο τόσο ταλαιπωρημένος από την ασθένεια Χριστόδουλος μας παραδίδει την ψυχή του στον Θεό που από μικρό παιδί υπηρέτησε και λύπη γιατί η Ελλάδα,το Έθνος μας και η ορθόδοξη εκκλησία στερείτε έναν άνδρα με γνώμη ,θάρρος ,δύναμη με τις όποιες βέβαια ατέλειες και αδυναμίες του.

Δέκα χρόνια στην ηγεσία της αρχιεπισκοπής και δεν άφησε τίποτε να περάσει έτσι χωρίς να φέρει γνώμη και χωρίς να μην απασχολήσει τον θεσμό της εκκλησίας που ως τότε κοιμόταν στενά περιορισμένος στους ναούς και τις λατρευτικές εκδηλώσεις.

Η αγάπη του για την πατρίδα ,το έθνος και την ελλαδική εκκλησία ήταν αμείωτη και αυτό έκανε πολλούς να τον επικρίνουν και να τον πολεμούν . Απόψεις και φόβους για τους οποίους ο μακαριστός με κάθε τρόπο τους υπενθύμιζε σε κυβερνώντες και "δήθεν'' της κοινωνίας μας.

Ένας χρόνος χωρίς τον κυρό Χριστόδουλο και οι παγκόσμιες πολιτικές,οικονομικές και εθνικές εξελίξης επαληθεύουν τα λόγια του και τις ανησυχίες του που τότε κάποιοι χλεύαζαν και ειρονεύονταν.



Η Αυτοκρατορία της Ρωμανίας δεν ξεχνά αυτή την τόσο δυναμική προσωπικότητα συγκρίνοντας την με το τώρα.......μια χρονική περίοδο χειμερίας εκκλησιαστικής νάρκης ενώ τα θηρία και τα κοίτη της θαλάσσης παραμονεύουν το έθνος των Ελλήνων και το πλοίο της ορθοδοξίας.

--
Ανάρτηση Από τον/την Pοmaios στο ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΡΩΜΑΝΙΑΣ τη 1/23/2009 08:50:00 πμ
Παλαιότερη σχετική ανάρτηση/κατάθεση για τον μακαριστό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο εδώ:
http://antiparakmi.blogspot.com/2008/02/blog-post.html

Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2008

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΧΑΜΟΓΕΛΟ


Μερικές αναμνήσεις από τον «αρχιεπίσκοπο με το χαμόγελο»…

Πριν μερικά χρόνια, η αδερφή μου θα στεφάνωνε ένα ζευγάρι. Ο γάμος θα γινότανε το Σάββατο. Ο πατέρας της μέλλουσας νύφης, καθηγητής Πανεπιστημίου της θεολογικής, ζήτησε από τον τοπικό μητροπολίτη να τελέσει το μυστήριο. Έλα όμως που αυτός ζήτησε χρήματα για να παραβρεθεί…

Στη συνέχεια ο πατέρας της νύφης, κάλεσε έναν άλλον μητροπολίτη, ο οποίος θα ερχόταν χωρίς χρήματα, όμως ο τοπικός μητροπολίτης τελικά δεν του επέτρεπε να έρθει..

Τελικά Σάββατο πρωί, η μητέρα μου με ενημερώνει ότι «το γάμο θα τελέσει ο ίδιος ο Χριστόδουλος! χωρίς την παρουσία του τοπικού μητροπολίτη (ο οποίος προφανώς να δυσκολευόταν να αρνηθεί την παρουσία του αρχιεπισκόπου), και φυσικά χωρίς ο αρχιεπίσκοπος να ζητάει χρήματα»! Προσπαθώ να της εξηγήσω, ότι αποκλείεται να έρθει για ένα γάμο από την Αθήνα (η πόλη μου απέχει πάρα πολύ) και ότι μάλλον δεν κατάλαβε καλά ή τον μπέρδεψε με κάποιον άλλο μητροπολίτη.

Σάββατο απόγευμα, φτάνω στην εκκλησία, και όντως βλέπω το αυτοκίνητο (ένα μαύρο Audi νομίζω) με τα διακριτικά ΑΑ (Αρχιεπίσκοπος Αθηνών) έξω από την εκκλησία! Μπαίνω μέσα, τον είδα να τελεί το μυστήριο. Δεν νομίζω να παρακολούθησα ξανά τόσο όμορφη, απλή και σεμνή τελετή. Στο τέλος μίλησε ο αρχιεπίσκοπος, τι όμορφα που παρουσίασε τα πάντα. Μας έκανε να αισθανόμαστε όλοι μια οικογένεια … Αφού τέλειωσε το μυστήριο, τον είδα να στέκεται σε μια έξοδο της εκκλησίας. Ίδιος όπως στην τηλεόραση. Με το ίδιο χαμόγελο και καλοσύνη που αφόπλιζε. Απορώ πως οι κατήγοροί του, τολμούσαν να τον κοιτάξουν στα μάτια.

Λίγα χρόνια αργότερα βαπτιζόταν τα παιδιά από το ζευγάρι που στεφανώθηκε. Τον είδα και πάλι και τον άκουσα να μιλάει. Εξήγησε για ποιο λόγο βαπτίζονται τα παιδιά αν και είναι ακόμη νήπια και δεν το έχουν επιλέξει να είναι χριστιανοί, τόσο απλά, και τόσο όμορφα και τόσο λογικά όσα έλεγε…

Τον είχα πετύχει και μια φορά στην Αμοργό. Είχε μόλις φτάσει στο νησί εκείνο το απόγευμα (συνήθιζε να πηγαίνει σχεδόν κάθε χρόνο, για ολιγοήμερες διακοπές εκεί). Ήμασταν με τις «βερμούδες» και τα «αμάνικα» (επιστρέφοντας από τη θάλασσα). Αποφάσισα τελικά να πάω να τον χαιρετίσω. Μέσα στο χαμόγελο μας ευχήθηκε καλές διακοπές. Επιτέλους, υπήρχε ένας ιερωμένος, και πολύ περισσότερο αρχιεπίσκοπος, με χαμόγελο, προσιτός και απλός στους ανθρώπους …

Ήταν ένας αρχιεπίσκοπος που έφερε επιτέλους ανανέωση στο χώρο της εκκλησίας, περιόρισε την ξύλινη θεολογίστικη γλώσσα, κατέβηκε χαμηλά και πλησίασε και αγάπησε τον απλό άνθρωπο και μίλησε για αλησμόνητες πατρίδες και για ελληνική ταυτότητα, ζορίζοντας αρκετά τους «ασυμβίβαστους…» πολιτικούς της πατρίδας μας.

Πολεμήθηκε βέβαια, πολύ. Από τους «θρησκόληπτους» , που σαν τον μεγάλο υιό της παραβολής του ασώτου, δεν ήθελαν τον άσωτο υιό να επιστρέψει στο πατρικό του σπίτι. Σπίτι, που έτσι κι αλλιώς, αυτοί ποτέ δεν αγάπησαν, που ποτέ δεν ένιωσαν τη χαρά να βρίσκονται δίπλα στον Πατέρα τους.
Πολεμήθηκε και από πολιτικούς, ειδικά από αυτούς που ισχυρίζονται ότι είναι «αριστεροί»… αλλά το μόνο τους γνώρισμα και η μόνη τους ιδεολογία είναι να υιοθετούν κάθε τι ανθελληνικό και αντιχριστιανικό και ύπουλα να το πασάρουν στην κοινωνία ως επιστημονική αλήθεια.

Φίλε Χριστόδουλε, εσύ σ όλους αυτούς έδωσες ένα μεγάλο μάθημα. Ένα μεγάλο χαστούκι. Έδωσες «Το χαμόγελό σου». Ζέστανες τον κόσμο, ζέστανες τον απλό λαό, ζέστανες τους νέους, ελπίζω να ζέστανες και όσους φανατικά σε μισούσαν.

Είμαι σίγουρος, συνεχίζεις να τους αγαπάς όλους, ανεξαιρέτως.

Γεια χαρά, Σ ευχαριστώ