Κυπριακό: Οι "εθνικιστές", οι "ρεαλιστές" και ο ρεβανσιστής απέναντι στη λύση (που είναι έτοιμη και αναζητείται τρόπος να σερβιριστεί στον λαό)

Γράφει ο Ντίνος Ηλιάδης

ΛΕΝΕ,
Δεν το λύνουν, γιατί είναι εθνικιστές και απορριπτικοί…
Δεν θέλουν λύση. Θέλουν διχοτόμηση… Σαράντα χρόνια είναι πολλά, για να παραμένει άλυτο…
Θέλουμε λύση τώρα!...
 
Καλά,
Ο Μακάριος, …αλλά, αφήστε τον Μακάριο, αυτός πέθανε νωρίς.
Ο Κυπριανού και ο Τάσσος ήταν «εθνικιστές», «απορριπτικοί», «μαξιμαλιστές», «θιασώτες της διχοτόμησης», «αρχομανείς» κ.λπ. κ.λπ., γι' αυτό δεν έλυ(σ)αν το Κυπριακό…
 
Όμως,
Ο Βασιλείου, με τόσες διασυνδέσεις και για 4 ½ χρόνια με τόσο ευρεία κομματική στήριξη, γιατί δεν το έλυσε;
 
Ο Κληρίδης, επί 10 χρόνια Πρόεδρος, γνωστός για τη διαλλακτικότητα και τον «ρεαλισμό» του, με διεθνές κύρος και με αγγλικά και αμερικανικά ερείσματα, γιατί δεν οδήγησε το Κυπριακό σε λύση; (Και μην πει κανείς, ότι χρειαζόταν ακόμα 16 μήνες…)
 
Ο Χριστόφιας, που εξελέγη με σύνθημα «Πρόεδρος λύσης», που διακήρυττε πως «μπορούσε καλύτερα» (ενν. από τον Τάσσο), ο οποίος, σύμφωνα με τον κ. Άντρο, είχε τη στήριξη του 70% του λαού, (όλου του Ακελικού και όλου του Συναγερμικού), που ευτύχησε να έχει δίπλα του (όχι απέναντί του) στις συνομιλίες έναν Τ/κ «σύντροφο» και δη τον πιο δημοφιλή ανάμεσα στους Ε/κ (!), τον πιο μετριοπαθή (;), τον πιο προοδευτικό (#), τον Ταλάτ, …γιατί δεν το έλυσε και άφησε κληρονομιά στην Τουρκία ένα σωρό δώρα;
 

Και τώρα,
Ο Αναστασιάδης… Δεκατρείς μήνες στην ΠτΔ, διήλθε τους 11 διακηρύττοντας, urbietorbi, ότι δεν πρόκειται να αρχίσει ένα διάλογο χωρίς προοπτικές επιτυχίας,χωρίς μια στέρεη βάση, πάνω στην οποία θα κτισθεί μια λύση που θα διαρκέσει στο χρόνο, χωρίς μια σαφή ένδειξη από την τουρκική πλευρά, ότι είναι έτοιμη να αποδεχθεί τα αυτονόητα… 
Και αίφνης, πριν 2 μήνες, ενέδωσε στην πρώτη άνωθεν υπερατλαντική παραίνεση (ούτε καν πίεση) και έσπευσε να υπογράψει μια Συμφωνία, η οποία ούτε προοπτικές ευόδωσης του διαλόγου ενέχει, ούτε στέρεη βάση συνιστά ώστε να αντέξει το βάρος μιας διαπραγμάτευσης, αλλ' ούτε και εμπεριέχει οποιαδήποτε στοιχεία που να δείχνουν την πρόθεση της Τουρκίας να λύσει το Κυπριακό ή την ετοιμότητά της να δεχθεί τα διεθνώς παραδεδεγμένα, τα ελάχιστα και αυτονόητα δικαιώματα, που απολαμβάνουν όλοι οι ελεύθεροι λαοί στον κόσμο.
Πότε, όμως, ήταν ειλικρινής ο ΠτΔ: Στους πρώτους 11 μήνες ή στους τελευταίους 2;
 

Η «κωλοσυρμαθκιά του θερκού» φάνηκε από νωρίς. Όπως έλεγε ο Μακιαβέλλι, «η πρώτη εντύπωση που δημιουργεί ο ηγεμόνας είναι αυτή που δίνουν οι άνθρωποι που τον περιστοιχίζουν». Αφ' ότου εξελέγη στην ΠτΔ, η πρώτη του πράξη ήταν να ανασυντάξει τον σκληρό πυρήνα της πλατφόρμας του «Ναι» του 2004, να τους μαζέψει δίπλα του στο Προεδρικό (Στυλιανίδης, Μακάριος Δρουσιώτης, Πάμπος Χαραλάμπους, Καίτη Κληρίδη, Βίκτωρας Παπαδόπουλος κ.ά.) και να τους τοποθετήσει σε καίρια αξιώματα, ώστε να προετοιμάσει τη ρεβάνς!
(Αναγκαία υπενθύμιση: «Θα τους το βάζουμε ξανά και ξανά σε δημοψήφισμα, μέχρι να πούνε 'ναι'…». - SirDavidHannay, στο CNN-Turk, Μάρτιος 2004).
 
Βασικό εργαλείο προπαγάνδας το ΡΙΚ, το οποίο
κατακλύστηκε από επιδρομή ζωντανών σίριαλ χονδροειδούς ιστορικής παραποίησης. Στα εργαστήρια του κατασκευάζεται η «νέα» πολιτική αλήθεια, της οποίας γίνεται επιδεικτική διαχείριση. Στα έργα κατά κανόνα δαιμονοποιούνται και τιμωρούνται οι κακοί, στα επικαιρικά προγράμματα του ΡΙΚ δικαιώνονται και επιβραβεύονται.

Και βλέπουμε την άθληση της Σούλας σε επίπεδο εθνικής απρέπειας και τους μηρυκασμούς της επαναπροσεγγιστικής προπαγάνδας των φιλοξενουμένων της. Όπου, ανόητα όσο και αμετανόητα επαναλαμβάνεται η κακοήθης εκδοχή, ότι… εμείς φταίμε για τα δεινά μας, εμείς καταπιέζαμε και σκοτώναμε αλύπητα τους Τ/κ, εμείς ξεκινήσαμε τις συγκρούσεις τα Χριστούγεννα του 1963 και άλλες ανάλογες αθλιότητες ανθελληνικής υστερίας.
 
Στη συνέχεια είχαμε τον ανεκδιήγητο Καρεκλά, που προκλητικά και αδέξια, υποβάλλει την απροθυμία του συνεντευξιαζόμενου για λύση: «-Κύριε Παπαδόπουλε, θέλετε λύση του Κυπριακού ή δεν θέλετε; Σας ρωτώ. Απαντήστε κύριε Παπαδόπουλε, θέλετε λύση ή δεν θέλετε;...», (όπου βέβαια, ο συνεντευξιαζόμενος τυγχάνει να είναι ο δυνάμει αντίδικος, σε μια λύση τύπου Ανάν!)
 
Δεν προλάβαμε να συνέλθουμε από την Σούλα και τον Καρεκλά και ήρθε η Ελίτα. Ήταν μια εκπομπή αντιμακαριακής πανδαισίας, όπου Λέλλος και Ρολάνδης πλειοδοτούσαν σε ανιστόρητες διηγήσεις και απρέπειες για τον («ματαιόδοξο» και «αφελή» και «άσχετο» και «ακραίο» και «κομπλεξικό») Μακάριο, που «δεν ήξερε Ιστορία, που «νόμιζε ότι ήταν ο Περικλής ή ο Πλάτωνας», που γύριζε τον κόσμο, αλλά «δεν δέχονταν να τον συναντήσουν οι άλλοι αρχηγοί κρατών», που συμπορεύτηκε με τους Αδέσμευτους «λόγω ματαιοδοξίας» κ.ά. τέτοια τερψιλαρύγγια…
 

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη της πορείας που επέλεξε να ακολουθήσει ο ΠτΔ. Παρακολουθώντας τον άνδρα (τις προεκλογικές και τις μετεκλογικές του στάσεις και τοποθετήσεις) αντιλαμβάνεσαι ότι δεν έβγαλε από το μυαλό του το 2004! Προφανώς, η λύση την οποία προκρίνει δεν απέχει από τη διευθέτηση του Σχεδίου Ανάν. Με τα ώς τώρα δεδομένα διαφαίνεται, ότι η λύση είναι έτοιμη και αναζητείται εύσχημος τρόπος να σερβιριστεί στον λαό. Η οικονομική κρίση και η δυσπραγία του λαού ευνοεί το timing της στρατηγικής τους. Το μεγάλο ερώτημα είναι αν η προπαγάνδα τους θα έχει απήχηση στο λαό και θα γίνουμε η τελευταία γενιά Ελλήνων στην Κύπρο ή αν θα διεξέλθουμε κι αυτή την πενταετία με τις μεγάλες προσδοκίες και τους ευσεβοποθισμούς της ηγεσίας μας και απλώς θα χρεωθούμε και άλλα πολιτικά κεκτημένα.   

Φιλελεύθερος   Πηγή

Να απολογηθεί το ΡΙΚ για τον «απαγχονισμό» του Κυριάκου Μάτση

Σε ρεπορτάζ που προβλήθηκε κατά τη διάρκεια του κεντρικού δελτίου ειδήσεων του ΡΙΚ, έγινε αναφορά σε «απαγχονισμό» του ήρωα του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, Κυριάκου Μάτση, ο οποίος έπεσε ηρωικά στις 19 Νοεμβρίου 1958, στο κρησφύγετό του στο χωριό Δίκωμο, όταν εξερράγη χειροβομβίδα που έριξε Βρετανός στρατιώτης, αρνούμενος να παραδοθεί.

Σε ανακοίνωσή της, η ευρωβουλευτής του ΔΗΣΥ Ελένη Θεοχάρους καλεί το ΡΙΚ να απολογηθεί.
Αναφέρει η κ. Θεοχάρους στην ανακοίνωσή της: «Με έκπληξη ακούσαμε το Σάββατο το βράδυ, από το δελτίο ειδήσεων του Ραδιοφωνικού Ιδρύματος της Κύπρου, ότι η 19η Νοεμβρίου είναι ημέρα ''του απαγχονισμού'' του ήρωα της ΕΟΚΑ Κυριάκου Μάτση! Βεβαίως, αυτό το οποίο αγνοούν όσοι έχουν την ευθύνη για τη μετάδοση αυτής της παραπληροφόρησης συνιστά βασικό στοιχείο της πιο λαμπρής σελίδας της ιστορίας της Κύπρου και του Ελληνισμού.
Αυτήν του έπους της ΕΟΚΑ του 55-59 και της θυσίας των αγωνιστών και ηρώων μας.
Ο Κυριάκος Μάτσης, κύριοι του ΡΙΚ, δεν βρίσκεται στον κατάλογο των απαγχονισθέντων του απελευθερωτικού μας αγώνα. Ο Κυριακός Μάτσης θυσιάστηκε στο κρησφύγετό του στο χωριό Δίκωμο, στις 19 Νοεμβρίου 1958, από χειροβομβίδα Βρετανού στρατιώτη, αρνούμενος να παραδοθεί. Όταν οι Βρετανοί τον κάλεσαν να παραδώσει της ΕΟΚΑ τα όπλα τα ιερά, ο Μάτσης απάντησε: ''Αν θα βγω, θα βγω πυροβολώντας''!.

»Το ΡΙΚ το Σάββατο το βράδυ έριξε τη δική του χειροβομβίδα στην ιστορία μας και το ελάχιστο που θα πρέπει να πράξει η διεύθυνση του κρατικού καναλιού είναι να απολογηθεί και να ζητήσει συγγνώμη από την οικογένεια του ήρωα, από τον κυπριακό λαό και ειδικότερα από τις νέες γενεές, οι οποίες πρέπει να μαθαίνουν την ιστορία μας ορθά και μέσα από πρότυπα ηρώων όπως ο Μάτσης. Η θυσία του Μάτση και των λοιπών ηρώων μας είναι ανυπέρβλητες και σύμβολα ελευθερίας, ειδικώς σήμερα, περίοδο κατά την οποία η πατρίδα μας τελεί υπό τουρκική κατοχή.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι Τούρκοι εξαφάνισαν το κρησφύγετο του Κυριάκου Μάτση στο κατεχόμενο Δίκωμο, καθότι συνιστά χώρο θυσίας, ανδρείας και ελευθερίας, μνημείο του ελληνικού συστήματος αρχών και αξιών μας, και κληρονομιά μοναδική και ελληνική, που γίνεται σεβαστή από όλο τον δημοκρατικό κόσμο. Το ΡΙΚ οφείλει να σέβεται την ιστορία μας και οφείλει να προχωρήσει σε δημόσια απολογία, αφού με τον ''απαγχονισμό'' του Κυριακού Μάτση έγινε, λόγω αμάθειας, απόπειρα ''απαγχονισμού'' της ιστορίας μας».

Πηγή: Sigma Live (Η σημερινή),   20 Νοεμβρίου 2011

όμως ο εξευτελισμός  δεν έχει τέλος ... διαβάστε και τη συνέχεια :

Λάθος πάνω στο λάθος στο ΡΙΚ

Μετά τον «απαγχονισμό»… βάπτισε Γιαννάκη τον Κυριάκο Μάτση
Σε «διορθωτικό» ρεπορτάζ, που μετέδωσε το κρατικό κανάλι το βράδυ της Κυριακής, αναφερόταν σε μνημόσυνο του Γιαννάκη Μάτση αντί του Κυριάκου Μάτση.

Λανθασμένο ήταν και το «διορθωτικό ρεπορτάζ» του κρατικού καναλιού, το οποίο αναφερόταν σε μνημόσυνο του ήρωα του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ Κυριάκου Μάτση, ο οποίος έπεσε ηρωικά στις 19 Νοεμβρίου 1958, στο κρησφύγετό του στο χωριό Δίκωμο, όταν εξερράγη χειροβομβίδα που έριξε Βρετανός στρατιώτης.
Το πρώτο ρεπορτάζ που μεταδόθηκε το Σάββατο, στο βραδινό δελτίο ειδήσεων του καναλιού, έκανε λόγο για «απαγχονισμό» του Κυριάκου Μάτση, προκαλώντας τη δυναμική παρέμβαση της ευρωβουλευτού του ΔΗΣΥ Ελένης Θεοχάρους.

Το ΡΙΚ, όμως, έκανε λάθος και στο διορθωτικό ρεπορτάζ που μετέδωσε το βράδυ της Δευτέρας, αφού στους υπότιτλους πέρασε το όνομα του Γιαννάκη Μάτση αντί του Κυριάκου Μάτση.

Το απανωτό λάθος προκάλεσε την οργή της Ελένης Θεοχάρους, η οποία σε δηλώσεις της ανέφερε: «Δεν είναι δουλειά μου να κρίνω τη δουλειά συντακτών, ωστόσο, εκείνο που με ενόχλησε και οφείλει να ενοχλεί τον καθένα, είναι το ιδεολογικό κεφάλαιο της προηγούμενης γενιάς, το οποίο πρέπει να διαφυλάξουμε. Δεν υπάρχει καθόλου σεβασμός και το αφήνουμε να εξανεμίζεται στους πέντε ανέμους. Εκείνο που με καίει είναι το γεγονός ότι δεν έκανε τον στοιχειώδη έλεγχο στην είδηση που μετέδωσε».
Η Ελένη Θεοχάρους τόνισε ότι «κάποιοι θα σπεύσουν να μας πουν γραφικούς, επειδή επιμένουμε σε αυτήν την ιερή παρακαταθήκη, αλλά αυτός δεν είναι λόγος να κρατούμε το στόμα μας κλειστό».

Πηγή: SigmaLive 22/11/2011

Στους αμόρφωτους του ΡΙΚ συστήνουμε 

να διαβάσουν:

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΑΤΣΗΣ: "ού περί χρημάτων των αγώνα ποιούμεθα, αλλά περί αρετής"!

Ήθελε πραγματικά ο Μακάριος την Ένωση με την Ελλάδα;

Δημοσιεύουμε αυτούσια την επιστολή του λογοτέχνη - συγγραφέα Άντη Ροδίτη (η οποία δεν δημοσιεύτηκε σε εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας στην οποία στάλθηκε).


Άκουσα στις «ειδήσεις» της τηλεόρασης του ΡΙΚ, τη μέρα της κηδείας του Αναστάση Πεπονή, βουλευτή στην Κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου και Διευθυντή του Εθνικού Ιδρύματος Ραδιοφωνίας της Ελλάδος (Ε.Ι.Ρ.), ότι πρωτοστάτησε, τάχα, στην επίτευξη σπουδαίας συνεργασίας εθνικής σημασίας με το ΡΙΚ.

Η υποκρισία και το ψέμα όσο αφορά τις σχέσεις Κύπρου-Ελλάδας κυριαρχούν από την εποχή του Μακαρίου μέχρι σήμερα.
Η άποψη του ίδιου του Πεπονή για το τι «πέτυχε» στην Κύπρο είναι εντελώς διαφορετική από αυτή για την οποία τον «επαίνεσε» το ΡΙΚ και την εκθέτει στο βιβλίο του «Τα γεγονότα και τα πρόσωπα», Λιβάνης 2002, σελίδα 89.
Γράφει εκεί ότι μετά την επίσκεψή του στην Κύπρο τον Οκτώβριο του 1964 έφυγε χωρίς να έχει επιτύχει αυτά για τα οποία ήρθε, δηλαδή την απ’ ευθείας σύνδεση Ε.Ι.Ρ. – Ρ.Ι.Κ. Έφυγε μάλιστα, λέει, «με συγκεχυμένα συμπεράσματα για την πολιτική Μακαρίου.»

Τα «συγκεχυμένα» συμπεράσματα του Πεπονή ήταν τα ίδια με του Γεωργίου Παπανδρέου, τα ίδια που βγάζει κανείς σήμερα παρακολουθώντας τις υποθήκες του Μακαρίου να υλοποιούνται από τη σημερινή Κυβέρνηση.
Λέει στην προηγούμενη σελίδα του βιβλίου του ο Πεπονής: «Τόνισα στον Μακάριο τη συμβολική σημασία μιας άμεσης σύνδεσης ορισμένων εκπομπών ΕΙΡ-ΡΙΚ, έχοντας πάντα στο μυαλό μου ως δεδομένη μια κοινή πολιτική με αίτημα το δικαίωμα αυτοδιάθεσης, που με την άσκησή του, όπως όλοι πιστεύαμε στην Ελλάδα, η πλειοψηφία του λαού της Κύπρου θα επέλεγε την Ένωση. Η συζήτηση μεταφέρθηκε εκεί.
Ο Μακάριος μού είπε απερίφραστα ότι αποδεχόταν την Ένωση υπό την προϋπόθεση ότι η Κύπρος δεν θα εντασσόταν, δεν θα υπαγόταν στο ΝΑΤΟ.
Ξαφνιάστηκα. Δεν ήξερα αν αυτή τη θέση του την είχε ήδη γνωστοποιήσει στην ελληνική κυβέρνηση, δεν ήμουν ετοιμασμένος για το θέμα, πολύ περισσότερο ν’ ακούσω από τον Μακάριο μια τοποθέτηση με την οποία ουσιαστικά απέκλειε την Ένωση.
Παρατήρησα ότι η ένταξη της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ ήταν δεδομένη από το 1952. Για την ένωση με αυτή την Ελλάδα είχε πρωτοστατήσει ο ίδιος και, πάντως, με αυτό το δεδομένο έγινε ο αγώνας της ΕΟΚΑ… κ.λπ.»

Μη ξεχνάμε ότι βρισκόμαστε στο 1964, επί Δημοκρατίας Γεωργίου Παπανδρέου και όχι επί Χούντας, όταν οι Τούρκοι κλαίγονταν στους Αμερικανούς γιατί δεν τους άφησαν να εισβάλουν πριν να οργανωθεί η μεραρχία και μπορούσαν να επιτύχουν τον σκοπό τους… όταν «έβλεπαν τη θέση τους να φθείρεται καθημερινά και τις ελπίδες τους για επιτυχημένη εισβολή να εξανεμίζονται», κι όταν «τους έτρωγε ένας φόβος μήπως ο Γρίβας ρίξει ξαφνικά τον Μακάριο και κηρύξει την Ένωση.» (“Foreign Relations of the United States”, USA Printing Office, σ. 174, Μνημόνιο για το Αρχείο, 7 Ιουλίου 1964.)

Ο Πεπονής στην επόμενη σελίδα 90 του βιβλίου του, αφηγείται και μια άλλη σχετική περίπτωση, στις 5 φεβρουαρίου 1965 στην Αθήνα, όταν προσκλήθηκε σε γεύμα στη Σοβιετική πρεσβεία για ν’ ακούσει τον ίδιο τον πρεσβευτή της ΕΣΣΔ να μιλά «εναντίον της προοπτικής της Ένωσης» την οποία καταλάβαινε μόνο ως «ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ.»
 
Ο Μακάριος, πάντως, εξακολούθησε να μιλά για την Ένωση ως …στόχο μέχρι και τον Μάϊο του 1974, ενώ όλοι όσοι εχθρεύονταν την Ένωση τον υποστήριζαν με φανατισμό, ανακηρύσσοντάς τον ως τον ένα και μοναδικό ήρωά τους.
Τέτοιες υποθήκες παραπλάνησης και ασυνέπειας λόγων και πράξεων κληροδότησε στους πιο «ανένδοτους» οπαδούς του, που σήμερα κυβερνούν την Κύπρο.
Ούτε παράξενο ούτε απρόσμενο ήταν να φτάσει η Κύπρος σήμερα σε τέτοια απελπιστική κατάσταση.
Αν δεν φύγει το συντομότερο αυτή η εχθρική προς την Ελλάδα και την Ευρώπη κυβέρνηση είναι φανερό ότι τα χειρότερα έπονται.

Άντης Ροδίτης