Παρ’ ότι ξέρουμε καλά σε ποιον ακριβώς τόπο πολιτικής γελοιότητος ζούμε, το θράσος και η υποκρισία εξακολουθούν ακόμη και σήμερα ενίοτε να μας εκπλήσσουν. Μετά λοιπόν από μια νύχτα που το φασιστο-ρατσιστικό DEB σάρωσε σε Ροδόπη και Ξάνθη και που όλοι (ανεξαιρέτως) οι πολιτικοί κοπρίτες που ευδοκιμούν ανατολικά του Νέστου θα έπρεπε να είναι βαθιά κρυμμένοι στις τρύπες τους και να αυτομαστιγώνονται για την επί δεκαετίες πολιτική τους εγκληματική δραστηριότητα (ΚΑΙ στον συγκεκριμένο τομέα), απομείναμε ενεοί παρακολουθώντας τον πολύ κύριο Ευριπίδη Στυλιανίδη να βγαίνει στα κανάλια και στο facebook και να κουνά το δάχτυλο στην…κακιά Αθήνα, που ξέχασε τη Θράκη.
Και φυσικά ούτε μισή λέξη αυτοκριτικής από τον συγκεκριμένο κύριο, που ως κορυφαίος ρυθμιστής-εκλογομάγειρας του τόπου, αποτελεί βασικότατο υπαίτιο των όσων συμβαίνουν στην Ροδόπη τα τελευταία 15 χρόνια. Ούτε μισή λέξη για τις εγκληματικές ευθύνες του ίδιου και του κόμματός του στην εκλογή δημάρχων, νομαρχών και βουλευτών (από τον Χατζηοσμάν ως τον Γιαννακίδη και πρόσφατα τον Πετρίδη και τον Παυλίδη), σε συνεργασία με τους τουρκόφρονες (ήτοι με το DEB)!
Τώρα αλήθεια ξιπάστηκε ο λεγάμενος; Τώρα βγήκε να μας πει (ο κατεξοχήν εκλογοθήρας ψηφοτσομπάνης) ότι «Τουρκοφάγοι και Τουρκολάγνοι θυμούνται τη Θράκη κάθε φορά που θέλουν να ψηφοθηρήσουν»;
Τώρα θυμήθηκε (ο αρχικομματάνθρωπος μετρ των προεκλογικών παζαριών) ότι «δε χωρούν πλέον πάθη και μικροκομματισμοί, αλλά η ενότητα και η διεκδικητικότητά μας πρέπει να είναι άκαμπτη και στοχευμένη»;
Τώρα θυμήθηκε και τους Θρακιώτες που «κουράστηκαν - λέει - από τη λεκτική φιλοπατρία του Κράτους»;
Εμείς λοιπόν θα τον πληροφορήσουμε ότι οι πιο πολλοί Θρακιώτες, όπως απέδειξαν και οι πρόσφατες τοπικές εκλογές, δεν κουράστηκαν ακόμη από ΑΠΟΛΥΤΩΣ τίποτε. Πολύ απλά, εξακολουθούν πάντα να είναι βαθιά χαμένοι μέσα στην αφασική κοσμάρα τους. Και ίσως και να ξιπάστηκαν κάπως κι αυτοί για λίγο με το 42% του DEB (χωρίς φυσικά να σκεφτούν πως το ίδιο ακριβώς DEB αποτελεί ούτως ή άλλως κορυφαίο ρυθμιστικό παράγοντα των πάντων εδώ στη Ροδόπη εδώ και πολλά χρόνια, με τη δική τους – εννοείται – τραγική συνευθύνη), λίγο πριν αλλάξουν πλευρό μες στον μακάριο ύπνο τους.
Όσο για τους λίγους που πραγματικά κουράστηκαν, αυτοί απλώς κουράστηκαν απ’ όλη τη φαρισαϊκή ρητορική των όψιμων και κατά το δοκούν πατριωτών. Και απ’ όλο το ανερμάτιστο πολιτικό ντενεκεδαριό που κατάντησε γενικά τη χώρα λάφυρο στα χέρια των ξένων τοκογλύφων και ειδικά τη Θράκη άθυρμα ανάμεσα σε τουρκο-χαφιέδες και χριστιανο-κομματόσκυλα. Απλά πράγματα…
