Όταν οι Έλληνες της Αμερικής ανοίγουν σουβλατζίδικα, ένας Νιγηριανός λάτρης της ελληνικής γραμματείας, άνοιξε ελληνικό βιβλιοπωλείο!

Όταν οι Έλληνες της Αμερικής ανοίγουν σουβλατζίδικα, ο Νιγηριανός οδοντίατρος Sam Chekwas, λάτρης της ελληνικής γραμματείας, άνοιξε ελληνικό βιβλιοπωλείο, με στόχο να διαφυλάξει την ελληνική γλώσσα, και να μυήσει σ΄αυτή και τη λογοτεχνία της ακόμα και τους Αμερικανούς!
Είναι το μοναδικό Ελληνικό βιβλιοπωλείο στη Νέα Υόρκη!

Εύγε του... και ντροπή μας!

Δείτε τη συνέντευξη που έδωσε (φυσικά στα Ελληνικά). Διαρκεί μόνο 4 λεπτά και αξίζει το χρόνο σας.
 

https://www.youtube.com/watch?v=qmj21RVLvTc

Υ/Γ: Μια φίλη, που έστειλε ευχαριστήριο μήνυμα στον ανωτέρω επιχειρηματία για την απόφασή του, έλαβε την εξής απάντηση :

"Η Ελλάδα παραμένει το φως του κόσμου."

Κατάντια: Οι ήρωες των ΗΠΑ είναι πλέον ... Gay

Mετά από πολυετή πλύση εγκεφάλου για τα "δικαιώματα των ομοφυλοφίλων", έφτασε η στιγμή που οι "ΗΡΩΕΣ" στις ΗΠΑ, είναι πλέον Gay.

Ένας επαγγελματίας του μπάσκετ, ο Jason Collins, αποκαλείται "ΗΡΩΑΣ" μόνο και μόνο επειδή "δήλωσε ότι είναι ομοφυλόφιλος".




Στον Jason Collins, έτρεξαν να εκφράσουν την στήριξή τους, τόσο ο Μπαράκ Ομπάμα, όσο και ο Μπιλ Κλίντον, 
ενώ η «πρώτη κυρία» των ΗΠΑ, Μισέλ Ομπάμα σχολίασε: 
«Τόσο υπερήφανη για σένα, Τζέισον Κόλινς. Έκανες ένα τεράστιο βήμα για τη χώρα μας». 


Αντιθέτως:
Κανένα προεδρικό ζεύγος (πρώην και νυν) και καμία διασημότητα δεν έκανε τον κόπο να δηλώσει κανένα θαυμασμό για τον 27χρονο Matt McQuinn, που σκοτώθηκε προστατεύοντας την φίλη του, (έπεσε πάνω της και δέχτηκε εκείνος τις σφαίρες) στην σφαγή του κινηματογράφου στο Κολοράντο.   



Σε μια άλλη περίπτωση:

Ο εικονιζόμενος αριστερά, απλά δηλώνει ότι είναι Gay και δέχεται τηέφωνο από τον Ομπάμα και tweet από την Μισέλ Ομπάμα. Αντίθετα, ο εικονιζόμενος δεξιά, βετεράνος βατραχάνθρωπος, που δολοφονήθηκε προσπαθώντας να σώσει άλλο βετεράνο, ΟΥΔΕΠΟΤΕ έλαβε οποιαδήποτε τιμή από τον Λευκό Οίκο

Στην φωτογραφία δεξιά : ο 38χρονος πρώην SEAL του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, Chris Kyle, ο πιο επιτυχημένος ελεύθερος σκοπευτής στην
αμερικανική στρατιωτική ιστορία που δολοφονήθηκε φέτος τον Φεβρουάριο. 
Καμία τιμή. 
Κανένα σχόλιο από τον Λευκό Οίκο.  

Ο διακεκριμένος Αμερικανός βατραχάνθρωπος Chris Kyle έφυγε ΧΩΡΙΣ καμία τιμή.  Αντιθέτως, για την Whitney Houston, που πέθανε από συνδυασμό ναρκωτικών και αλκοόλ, οι Αμερικανικές σημαίες κυμάτισαν μεσίστιες!!

Διαβάστε αναλυτικά την ανάρτηση από τον Κόκκινο Ουρανό:

Η Obamaland βρήκε το νέο της «ήρωα»

ΑΙΣΧΟΣ: ΔΕΝ δίνουν Ελληνική ιθαγένεια στον Σταύρο Λάλα

Κατηγορήθηκε από τις ΗΠΑ για εσχάτη προδοσία γιατί έδινε στις ελληνικές αρχές απόρρητα έγγραφα. Έμεινε 13 χρόνια σε αμερικανικές φυλακές υψίστης ασφαλείας και τώρα, τέσσερα χρόνια μετά την αποφυλάκιση του, το αντίτιμο για τις υπηρεσίες του είναι να μην του αναγνωρίζεται το δικαίωμα να δηλώνει Ελληνας.

Θεωρείται ο πιο σημαντικός κατάσκοπος που είχε ποτέ η Ελλάδα. Για 16 ολόκληρα χρόνια παρέδιδε στις Ελληνικές μυστικές υπηρεσίες απόρρητα τηλεγραφήμα­τα των αμερικανικών υπηρεσιών και σημαντικά στοι­χεία για το που και πόσες στρατιωτικές δυνάμεις είχε η Τουρκία. Το 1993 κατηγορήθηκε για προδοσία από τις ΗΠΑ και καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 13 ετών σε φυλακές υψίστης ασφαλείας.

Πρόκειται για τον κ. Σταύρο (Στηβ) Λάλα, τον οποίο οι ελληνικές αρχές φαίνεται πως έχουν ξεχάσει παρά τις υποσχέσεις τέσσερα χρόνια μετά την επιστροφή του στη χώρα.

Ομολογώ πως ντράπηκα όταν πέρα­σα το κατώφλι της μονοκατοικίας που ζει με την οικογένεια του ο κ. Λάλας, στη Χρυσούπολη Καβάλας. Οχι για τις απαράδεκτες συνθήκες που είδα με τα μά­τια μου, αλλά για την αναλγη­σία του ελληνικού κράτους απέ­ναντι σε έναν άνθρωπο που έμεινε 13 χρόνια στη φυλακή, επειδή βοήθησε τη χώρα του. Ενα κράτος που μοιράζει αφειδώς ελληνικές ταυτότητες στους μετανάστες, αλλά ακόμη δεν έχει αποδώσει την ελληνική ιθαγένεια στον κ. Λάλα.

Βλέποντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζείτε εσείς και η οικογένεια σας γίνεται αντιληπτό πως το επίσημο Κράτος δεν στάθηκε δίπλα σας.

Το που ζούμε το είδατε με τα μάτια σας. Οι συνθήκες είναι επιεικώς απαράδεκτες. Από τον χαρακτήρα μου δεν μου αρέσει να κλαίγομαι, αλλά εί­μαι εξοργισμένος με όσους μου έλεγαν: «Μη στενοχωριέσαι, εμείς θα σταθούμε δίπλα σου ό,τι και να γίνει». Μόλις επέ­στρεψα και είδα πού ζούσαν η σύζυγος μου και τα παιδιά μου θύμωσα, γιατί αυτοί οι άν­θρωποι με κορόιδεψαν.

Αισθάνεστε πικραμένος από τη συμπεριφορά του επίσημου κράτους απέναντι σας;

Περίμενα πως θα τηρούσαν όλα όσα μου είχαν υποσχεθεί όταν περνούσα το κατώφλι των φυλακών. Κυρίως το να ήταν δίπλα στη σύζυγο μου και τα παιδιά μου. Πέρασαν δύσκολες στιγμές και εγώ δεν μπο­ρούσα να κάνω απολύτως τί­ποτα για να τους βοηθήσω.

Οταν γύρισα ο μεγάλος μου γιος με ρώτησε: «Πού ήσουν, πατέρα, τόσα χρόνια!». Τι να απαντούσα στο παιδί. Τα 13 χρόνια στη φυλακή μου δημι­ούργησαν σοβαρά προβλήμα­τα υγείας. Δεν μπορώ να ερ­γαστώ. Εγώ ασχολούμαι με το σπίτι και η σύζυγός μου εργάζειαι για να τα βγάλουμε πέ­ρα. Εχουμε και ένα παιδί με σοβαρό πρόβλημα υγείας στο οποίο προσπαθούμε να είμα­στε δίπλα του. Είναι δύσκολα τα πράγματα. Είδατε την κα­τάσταση μας. Μου είχαν υποσχεθεί και ένα μικρό σπίτι, για να φύγουμε από εδώ που μας έχει φάει η υγρασία και η μού­χλα, αλλά και αυτές οι υποσχέσεις έμειναν στα λόγια. Φαντα­στείτε πως ακόμη περιμένω να πάρω την ελληνική ταυτό­τητα στα χέρια μου.

Δεν σας έχει αποδοθεί ελλη­νική υπηκοότητα;

Το 2007, όταν επέστρεψα στην Ελλάδα, πίστευα πως κατεβαίνοντας από το αεροπλάνο θα μου έδιναν αμέσως ταυτότη­τα και διαβατήριο. Δεν έγινε αυτό και ακόμη περιμένω. Θα ήθελα να παρακαλέσω τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια και τον πρω­θυπουργό κ. Γιώργο Παπαν­δρέου να δουν με ενδιαφέρον το θέμα μου. Δεν νομίζω πως ζητάω κάτι παράλογο.

Πως ήταν τα 13 χρόνια μέσα στη φυλακή;

Δύσκολα. Ημουν έγκλειστος σε φυλακές υψίστης ασφαλεί­ας, ανάμεσα σε ποινικούς κατάδικους, ληστές, βιαστές, δολοφόνους. Πολλές φορές σκε­φτόμουν: «Τι δουλειά έχω εγώ εδώ μέσα;». Πέρασα δύσκολες ώρες εκεί μέσα.

Σας ξέχασαν μέσα στη φυλακή;

Με θυμήθηκαν πολύ λίγοι. Είχα λάβει και μια επιστολή του κ. Γιώργου Παπανδρέου ως υπουργού Εξωτερικών τότε. Για να είμαι δίκαιος, πρέπει να αναφέρω τις ενέργειες από την κυβέρνηση του πρώην πρω­θυπουργού κ. Κώστα Καρα­μανλή, που βοήθησε σημαντι­κά στο να επιστρέψω στην Ελ­λάδα.

Αμερικανοί και Ρώσοι κατά­σκοποι που συλλαμβάνο­νται επιστρέφουν ως ήρωες στις πατρίδες τους.

Εγώ δεν θεωρώ τον εαυτό μου ήρωα. Εκανα ό,τι έκανα γιατί πίστευα πως ήταν καλό για την πατρίδα μου. Δεν ζήτησα πο­τέ να εξαργυρώσω τις υπηρε­σίες μου, αλλά πίστευα πως το Κράτος θα στεκόταν δίπλα σε μένα και στην οικογένεια μου.

Πως βλέπετε την κατάστα­ση στην Ελλάδα σήμερα;

Είναι πάρα πολύ δύσκολη λό­γω της κρίσης. Ο πρωθυπουργός κ. Παπανδρέου πιστεύω πως προσπαθεί να βάλει μια τάξη, αλλά δεν ξέρω αν τα κα­ταφέρει. Στις ΗΠΑ είναι έγκλη­μα να μην πληρώνεις τους φόρους σου. Εδώ ο καθένας προ­σπαθεί να κλέψει το κράτος. Ετσι δεν πάμε μπροστά. Οι Έλληνες πρέπει να είμαστε ενω­μένοι. Να αφήσουμε στην άκρη τους εγωισμούς και να δούμε πως θα πάμε μπροστά.

Μάθατε τελικά ποιος σας «κάρφωσε» στους Αμερικανούς;

Όχι. Αλλά είμαι σίγουρος πως θα το βρει από τον θεό. Εγώ έχω ήσυχη τη συνείδηση μου. Δεν ξέρω αν την έχει αυτός.

Μετανιώσατε για την πράξη σας; θα το ξανακάνατε;

Έκανα κάτι που πίστευα πως θα βοηθούσε τη χώρα μου, σε μια ιδιαίτερα δύσκολη στιγ­μή. Δεν μετάνιωσα παρά τα 13 δύσκολα χρόνια που πέρασα μέσα στη φυλακή και τις δυσκολίες που αντιμειωπίζω σήμερα.

Είναι αλήθεια πως πληροφορία που είχατε διαρρεύσει προς τις ελληνικές αρχές είχε σχέση με την τότε στάση των ΗΠΑ στο Μακεδονικό;

Ναι. Ηταν μια σημαντική πληροφορία για ένα θέμα που την εποχή εκείνη απασχο­λούσε τη χώρα μας και, απ’ ό,τι φαίνεται, θα συνεχίσει να μας απασχολεί για πολύ καιρό ακόμη.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΑΒΒΙΔΗΣ – ΘΕΜΑ – ΣΕΛ.24

Πηγή: http://gdailynews.wordpress.com

Διαβάστε ακόμη:

Ρωσικά μαθήματα και η περίπτωση του Σταύρου Λάλας

Όσοι επιθυμούν να στηρίξουν οικονομικά τον Σταύρο Λάλα
(τι τραγικό: να έχεις δώσει την ζωή σου για την πατρίδα και να μην μπορείς να τα βγάλεις πέρα και να χρειάζεσαι οικονομική βοήθεια γιατί δυστυχώς αυτοί που διοικούν το Ελληνικό κράτος αδιαφορούν)
παρακαλούμε καταθέστε οποιοδήποτε ποσό στην
Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, αρ. λογ/σμού: 491/774264-98
(πρωτοβουλία Αντιπαρακμής)

Νεότερη Ενημέρωση:

Δόθηκε επί τέλους (Απρίλιος 2011) η Ελληνική υπηκοότητα στον Σταύρο Λάλα.
Δείτε σχετικά εδώ.
Χρειάστηκε τόση προσπάθεια και τόση κινητοποίηση για το αυτονόητο.
Τέλος καλό πάντως .. έστω και μέσα από συμπληγάδες.

Η ανάγκη οικονομικής στήριξης του ήρωα παραμένει (ο ίδιος, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που απέκτησε από την πολυετή του κάθειρξη στις αμερικανικές φυλακές, αδυνατεί να εργαστεί, επιπλέον, ένα από τα παιδιά του έχει σοβαρή αναπηρία, σκεφθείτε και την "τρώγλη"-κυριολεκτικά, σε αυτή την κατάσταση είναι το πατρικό σπίτι της συζύγου του όπου διαμένει ο Στ.Λάλας με την οικογένειά του).
Οπότε, όποιος μπορεί ας τον στηρίξει.

Λεφτά υπάρχουν! Πρόταση εξόδου από την κρίση!

Μια διάλεξη του καθηγητή Richard D. Wolff ο οποίος διετέλεσε και καθηγητής του Γιώργου Παπανδρέου!

Συμφωνεί με τον Πρωθυπουργό! Λεφτά όντως υπάρχουν και υποδεικνύει που ακριβώς βρίσκονται αυτά τα λεφτά και πως μπορεί η Ελλάδα να εξέλθει από την κρίση.

Είναι όμως ο Γιώργος καλός μαθητής; Θα ακούσει άραγε τον καθηγητή του;

ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΝΑΣ ΤΖΟΡΤΖ ΚΕΝΑΝ

ΟΤΑΝ το 1947 ο Τζορτζ Κέναν (George Kennan), ο σπουδαιότερος διπλωμάτης στην αμερικανική ιστορία και ένα από τα οξυδερκέστερα μυαλά στα διεθνή θέματα στις ΗΠΑ στα μέσα του 20ού αιώνα, και επικεφαλής τότε του Επιτελείου Σχεδιασμού Πολιτικής του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών παρουσίαζε την έννοια της στρατηγικής της «ανάσχεσης», στο άρθρο του «The sources of Soviet Conduct» ανώνυμα ως «Mr X»,στο περιοδικό «Foreign Affairs» τον Ιούλιο του 1947, έννοια που μεταφράστηκε στη συνέχεια στο σχέδιο Μάρσαλ και το δόγμα Τρούμαν, που στηρίζονταν στην οικονομική και βιομηχανική ανόρθωση και ανάπτυξη της κατεστραμμένης από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο Δυτικής Ευρώπης, κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει τη μεγάλη σε μέγεθος και αποτέλεσμα επιτυχία αυτού του εγχειρήματος.

Αποτελέσματα που άρχισαν να είναι ορατά στα τέλη της δεκαετίας του ‘80 και στις αρχές της δεκαετίας του ‘90, με την πτώση του τείχους του Βερολίνου και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Τότε ο Κέναν κατέληγε στο άρθρο του στον τρόπο αντιμετώπισης της σοβιετικής απειλής στη Δυτική Ευρώπη: «Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι εμφανές ότι το κύριο στοιχείο της αμερικανικής πολιτικής προς την Σοβιετική Ένωση πρέπει να είναι μια μακροχρόνια, υπομονετική αλλά σθεναρή και άγρυπνη ανάσχεση των ρωσικών επεκτατικών τάσεων».

Σήμερα, στην ελληνική και κυπριακή πραγματικότητα ισχύουν τα ίδια δεδομένα. Υπάρχει μια Τουρκία με επεκτατικές βλέψεις όχι μόνο προς το Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο, αλλά και προς άλλες γειτονικές χώρες, βλέψεις που επιβεβαιώνονται στο βιβλίο του Αχμέτ Νταβούτογλου, υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας, «Στρατηγικό Βάθος», ο οποίος μιλά για γεωγραφικό χώρο ως σύνορο και γεωπολιτικές ζώνες και γραμμές, που στηρίζονται στα στοιχεία που κληροδοτούν σε μια κοινωνία ο πολιτισμός και η ιστορία, και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του διεθνούς οράματος. Σκέψεις που παραπέμπουν στο όνειρο της αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Πληθώρα μελετών που βλέπουν τη δημοσιότητα δίνουν ηγεμονικό ρόλο στην Τουρκία τα επόμενα εκατό χρόνια στην περιοχή μας. Η Τουρκία, όμως, παραβιάζει τον βασικότερο κανόνα για τη σύσταση επιτυχημένων ηγεμονικών σφαιρών. «Ο ηγεμόνας πρέπει να μοιράζει οφέλη στις κοινωνίες που ηγεμονεύει». Αντίθετα, η Τουρκία καταστρέφει, εκδιώκει, σκοτώνει, αλλοιώνει, εποικεί.

Η ανακάλυψη ενός Κέναν ή των Κέναν, ο οποίος ή οι οποίοι θα προχωρήσουν στην εκπόνηση του Δόγματος της «ανάσχεσης της Τουρκίας» μεταξύ των Ελλήνων ή και ακόμη φίλα προσκείμενων γειτονικών χωρών ή γειτονικών χωρών με τις ίδιες ανησυχίες και φόβους με μας, προβάλλει ως αδήριτη ανάγκη για το σχεδιασμό και στη συνέχεια στην εφαρμογή μιας μακροχρόνιας, υπομονετικής, αλλά σθεναρής και άγρυπνης ανάσχεσης των τουρκικών επεκτατικών σχεδίων. Οι Τούρκοι είναι γνωστό ότι σέβονται την ισχύ και περιφρονούν την αδυναμία.

(του Κώστα Αντωνιάδη, ιατρού, μέλους του Πολιτικού Γραφείου του ΕΥΡΩ.ΚΟ.)

Ρωσικά μαθήματα και η περίπτωση του Σταύρου Λάλας

Όταν οι αμερικανοί συνέλαβαν 10 ρώσους κατασκόπους η Ρωσία έκανε ότι ήταν δυνατόν να ελευθερώσει τους πράκτορες της. Τελικά τους αντάλλαξε με αμερικανούς πράκτορες που είχε συλλάβει και είχε στις φυλακές της.

Προχτές ο Ρώσος πρωθυπουργός συνάντησε προσωπικά τους κατασκόπους και τους υποσχέθηκε θέσεις εργασίας και μια πολύ καλή ζωή στην Ρωσία.

Κάτι ανάλογο έκαναν και οι Ισραηλινοί σε αντίστοιχες περιπτώσεις…

Συγκρίνετε τώρα πως αντιδρά το ελληνικό κράτος στην περίπτωση του μεγαλύτερου πράκτορα που είχε ποτέ η Ελλάδα, του Σταύρου Λάλα, που τον άφησε να σαπίσει στις αμερικανικές φυλακές αρνούμενη να αναλάβει τις ευθύνες της απέναντι στον άνθρωπό που θυσιάστηκε για αυτήν και απέναντι στην οικογένεια του…

Η ιστορία του μεγαλύτερου σύγχρονου Έλληνα Ήρωα του Σταύρου Λάλα:

Νεότερη Ενημέρωση:
Δόθηκε επί τέλους (Απρίλιος 2011) η Ελληνική υπηκοότητα στον Σταύρο Λάλα.
Δείτε σχετικά εδώ.
Χρειάστηκε τόση προσπάθεια και τόση κινητοποίηση για το αυτονόητο.
Τέλος καλό πάντως .. έστω και μέσα από συμπληγάδες.

Η ανάγκη οικονομικής στήριξης του ήρωα παραμένει (ο ίδιος, λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας που απέκτησε από την πολυετή του κάθειρξη στις αμερικανικές φυλακές, αδυνατεί να εργαστεί, επιπλέον, ένα από τα παιδιά του έχει σοβαρή αναπηρία, σκεφθείτε και την "τρώγλη"-κυριολεκτικά, σε αυτή την κατάσταση είναι το πατρικό σπίτι της συζύγου του όπου διαμένει ο Στ.Λάλας με την οικογένειά του).
Οπότε, όποιος μπορεί ας τον στηρίξει.

Επιστολή του Μιχάλη Χαραλαμπίδη προς τον Αμερικανό Πρέσβη στην Αθήνα

Επιθυμώ να απευθυνθώ σε σας δημόσια διαμέσου αυτής της δημόσιας επιστολής
ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ του ΜΙΧΑΛΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ προς τον ΑΜΕΡΙΚΑΝΟ ΠΡΕΣΒΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, Γλυφάδα, 9 Μαϊου 2008
Οι Αμερικανοί νεολαίοι, πολλοί ήταν Ελληνοαμερικανοί, που σκοτώθηκαν στην Ευρώπη στον Β΄ πόλεμο δεν σκέφθηκαν ότι μετά τη θυσία τους η visa για τις ΗΠΑ θα κρίνονταν από τους ομοϊδεάτες των Ναζί ρατσιστές της Άγκυρας
Κύριε Πρέσβη,
Επιθυμώ να απευθυνθώ σε σας δημόσια διαμέσου αυτής της επιστολής. Αυτός ο τόπος παρ’ όλες τις κακοποιήσεις που υπέστη διατηρεί το πνεύμα του, το πνεύμα του τόπου κατά τον Αριστοτέλη. Παραμένει ένας τόπος της Αγοράς, της Εκκλησίας του Δήμου, της παιδείας του θεάτρου, της Διαφάνειας, του φωτός.
Είχα πλήρη συνείδηση ότι η ομιλία μου στην Φιλαδέλφεια (ΗΠΑ) στις 9 Σεπτεμβρίου 2006 κατά τα αποκαλυπτήρια του μνημείου της Ποντιακής Γενοκτονίας θα προκαλούσε πολλές δυσαρέσκειες και αντιδράσεις σε ορισμένα περιβάλλοντα της Αθήνας αλλά πολύ περισσότερο στην Άγκυρα. Πληροφορήθηκα ότι η Άγκυρα διαμαρτυρήθηκε για το μνημείο. Δεν έμεινα πολύ στην σκέψη ότι θα αντιδρούσατε ακυρώνοντας την VISA που, οφείλω να πω, με μεγάλη ευγένεια μου παραχωρήθηκε. Το θεωρούσα ακραίο μέτρο που θα σας εξέθετε πολύ. Διέκρινα ότι ακόμα και οι υπηρεσίες σας στο αεροδρόμιο του Σικάγου κατάλαβαν ότι εκτεθήκατε.
Από τη στιγμή όμως που αποφασίσατε να ακυρώσετε την βίζα που εσείς πριν είκοσι μήνες μου παραχωρήσατε, οφείλατε να με ενημερώσετε. Αυτό κάνουν τα πολιτισμένα κράτη καθώς και οι πρεσβευτές που κάνουν καλά τη δουλειά τους. Εκτός αν επικράτησαν ευτελείς σκέψεις.
Τι είπα όμως στην Φιλαδέλφεια κατά τα αποκαλυπτήρια του μνημείου της Ποντιακής γενοκτονίας ώστε να προκληθούν αντιδράσεις. (Όπως ήταν φυσικό η ομιλία μαζί με το βιβλίο μου The Pontian question in the United Nations με την συγκινητική προσπάθεια ορισμένων Ποντίων συναθλητών μου στις ΗΠΑ έφθασε σε γερουσιαστές, μέλη του Κονγκρέσου, στους υποψήφιους για το χρίσμα Προέδρους).
Είπα, λοιπόν, ότι δεν κατανοώ γιατί οι κεντρικές κυβερνήσεις των ΗΠΑ ταυτίζονται με τα Κεμαλικά Γκουλάκ, με μια ιδεολογία του θανάτου που αντιπροσωπεύει ο Κεμαλισμός. Γιατί ο Κεμαλισμός είναι κύρια μια ιδεολογία του θανάτου. Αναφέρθηκα σε μια άλλη ηθική, ανθρώπινη, διπλωματική παράδοση, σχολή θα έλεγα των αείμνηστων διπλωματών Χόρτον και Μοργκεντάου στην οποία οφείλουν οι ΗΠΑ σήμερα να ανατρέξουν αν δεν θέλουν να λερώνονται και να θεωρούνται συνένοχες εγκλημάτων. Πρότεινα μάλιστα την ανέγερση μνημείων τους τόσο στις ΗΠΑ όσο και την Καισαριανή και την Νίκαια, την Κοκκινιά. Ξέρετε η προλεταριοποίηση, η εργατική τάξη της Ελλάδας δεν γεννήθηκε διαμέσου της καπιταλιστικής συσσώρευσης αλλά δια της προσφυγοποίησης.
Είδα στην ομιλία μου την λύση του Τουρκικού προβλήματος, του Νέου Ανατολικού Ζητήματος στην πολυκεντρικότητα της Ανατολίας, της Μικράς Ασίας και όχι στην Σκύλα του Κεμαλισμού ή την Χάρυβδη ενός ιδιόμορφου και βίαιου τουρκικού Ισλάμ, ούτε στην ένοχη και εγκληματική σύνθεση τους. Οι ΗΠΑ είναι η παγκόσμια καρδιά μιας πολυκεντρικής ομοσπονδιακής παιδείας και αυτό είναι πολύ κατανοητό. Αυτό εξ’ άλλου είναι και το ευρωπαϊκό παράδειγμα της Ισπανίας μετά τον Φράνκο και της Γερμανίας μετά τον Ναζισμό. Τόνισα ότι το ζήτημα δεν είναι ο εξευρωπαϊσμός του Πόντου (ή και του Πατριαρχείου) γιατί ο Πόντος είναι Ευρώπη. Εκεί γεννήθηκαν ορισμένοι Πατέρες της Ευρώπης επόμενα και δικοί σας. Το αιτούμενο είναι η άνθιση αυτής της Ευρωπαϊκής ιστορικής πολιτισμικής ψηφίδας της Ποντιακής, αντί της δολοφονίας της.
Κύρια της Ποντιακής γλώσσας, της πλησιέστερης προς την αρχαία ελληνική ομιλούμενης σήμερα γλώσσας, την οποία ομιλούν μεγάλοι πληθυσμοί στον Πόντο σήμερα. Όπως τονίσαμε στο Συμβούλιο του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα οι τουρκικές κυβερνήσεις οφείλουν να προστατεύουν αυτήν την γλώσσα ως μέρος της παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς, αντί να την δολοφονούν
Η στιγμή των αποκαλυπτηρίων του Μνημείου ήταν συγκινητική, ιερή. Κάθε λαός που υπέστη πολιτικές βίας έχει δικαίωμα και χρέος να αναγείρει ένα ΣΗΜΑ, ένα μνημείο αφιερωμένο στους νεκρούς του. Επί δεκαετίες οι Πόντιοι των ΗΠΑ, πολλοί από τους οποίους έφθασαν ξεριζωμένοι από τον Πόντο χωρίς τον ενδιάμεσο σταθμό της Ελλάδας, στερήθηκαν ενός μνημείου της Μνήμης των νεκρών τους.
Αυτό ήταν το ηθικό, διανοητικό, αξιακό, πολιτικό επίπεδο της Αγοράς, του Λόγου, της Ελεύθερης έκφρασης στο οποίο κινήθηκα εγώ στην Φιλαδέλφεια. Εσείς όμως αντιδράσατε με μια πράξη βίας, χωροφυλακίστικη έλεγαν κάποτε στην Ελλάδα. Μου στερήσατε το δικαίωμα παρουσίας και έκφρασης της γνώμης μου κατα το συμπόσιο που θα γινόταν σε κεντρικό ξενοδοχείο του Σικάγου στο οποίο ήμουν προσκεκλημένος. Μου είπαν ότι καιρό πριν αποπειραθήκατε να το κάνετε με τον αληθινά δημοκράτη Τούρκο συγγραφέα Τανέρ Αξαμ. Το χειρότερο όμως είναι ότι μου στερήσατε μια ιερή στιγμή. Την παρουσία μου στο θρησκευτικό και πολιτικό μνημόσυνο των θυμάτων της Ποντιακής γενοκτονίας που θα γινόταν στην Νέα Υόρκη με αφορμή την συμπλήρωση 89 χρόνων από την διάπραξη αυτού του εγκλήματος. Αυτή είναι η σχέση σας με τη μνήμη των νεκρών της 11ης Σεπτεμβρίου;
Είναι πολύ γνωστό ότι εδώ και δύο δεκαετίες ελάχιστοι άνθρωποι, ελαχιστότατοι, ένας - δύο στην αρχή, πετύχαμε να επιστρέψει η Ποντιακή διάσταση, οι Πόντιοι, ο Πόντος στην ιστορία και την γεωγραφία. Είχε εξαφανισθεί επί δεκαετίες η λέξη Πόντος. Είχαμε όχι μαζί μας αλλά απέναντι μας, όχι συμμάχους αλλά αντιπάλους και εχθρούς τα κράτη και τους διάφορους μηχανισμούς τους ακόμη και το «Αθηναϊκό» «κράτος» και τους μηχανισμούς του.
Τα μόνα εφόδια, τα μόνα όπλα μας ήταν το ήθος, οι ιδέες, η ψυχή μας. Αυτή είναι η αλήθεια. Και η ιστορία έδειξε ότι πετύχαμε.
Διανύσαμε πολλούς κύκλους. Τώρα είμαστε στην περίοδο που το Ποντιακό Ζήτημα έρχεται στην διεθνή πολιτική ως ένα Εθνικό - Ευρωπαϊκό και Διεθνές Ζήτημα. Κανείς σοβαρός άνθρωπος και κανένα σοβαρό κράτος δεν πιστεύει ότι μπορεί αυτό να αποτραπεί. Γιατί; Είμαστε ημίθεοι; ήρωες; Όχι, απλά γιατί αυτό θέλει η ιστορία.
Ορισμένοι θέλουν να κρατήσουν τις εκφράσεις του στο επίπεδο της ενορίας της Αστόρια, ας πούμε, της Νέας Υόρκης, σε υποκριτικά μνημόσυνα ρουτίνας κάθε 19 Μαϊου, να παγιώσουν έναν Ποντιακό συναλλασσόμενο συνδικαλισμό, μια ψευτοακαδημαϊκή και ψευτοεπιστημονική ποντιολογία. Αυτές είναι οι ψευδαισθήσεις τους.
Εσείς κατόπιν παράκλησης, συμμαχικής αλληλεγγύης, διαπραγμάτευσης πάρε - δώσε, με τους ένστολους ή ημισεληνοφόρους με το σπαθί πεχλιβάνηδες νταήδες της Άγκυρας (ότι πιο βίαιο παρήγαγε η ιστορία) πιστεύετε ότι θα εμποδίσετε, περιορίσετε, θα κρατήσετε χαμηλά, θα καταργήσετε μια τάση της ιστορίας.
Με αυτές όμως τις πράξεις σας καταλήγετε να είστε απολογητές και προστάτες μιας ιδεολογίας του θανάτου, του Κεμαλισμού. Ή για να χρησιμοποιήσω έναν όρο με τον οποίο θα συμφωνούσαν τόσο οι Χόρτον και Μοργκεντάου όσο και ο πρώην Κυβερνήτης της Πολιτείας της Νέας Υόρκης George Pattaki που αναγνώρισε την Ποντιακή γενοκτονία, κυνδινεύετε να θεωρηθείτε «καπό» αυτής της ιδεολογίας και αυτού του κράτους. Αναζητήστε στους μηχανισμούς θανάτου του Ναζισμού την σημασία αυτού του τίτλου και του ρόλου του. Δεν νομίζω ότι είναι αυτό το πνεύμα της Φιλαδέλφειας, της πρώτης πρωτεύουσας των ΗΠΑ του Liberty Bell και του Αμερινανικού Συντάγματος. Ούτε σκοτώθηκε γι αυτό η Αμερικανική Νεολαία, πολλοί Ελληνοαμερικανοί στην Ευρώπη και την Ασία στον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Ούτε θα σκέφθηκαν ότι μετά την θυσία τους την VISA για τις ΗΠΑ θα την παραχωρούν οι ομοϊδεάτες των Ναζί, οι ρατσιστές της Άγκυρας. Η πράξη σας όμως σας ενοχοποιεί και για ένα άλλο ζήτημα.
Είναι γνωστό ότι λόγω των εθελοντικών, αληθινά μη κυβερνητικών δραστηριοτήτων μου υπεράσπισης των δικαιωμάτων των λαών και των ανθρώπων στην Ανατολία και την Μεσσοποταμία, οι επίσημες ομάδες θανάτου της Άγκυρας σχεδίαζαν την δολοφονία μου. Αυτό μου ανέφερε το 1994 ο πρώην πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου. Υπάρχουν ακόμη άνθρωποι εν ζωή που το γνωρίζουν. Αυτές οι ευγενείς δραστηριότητες μου που έχουν ως θεμελιακή αξιακή αφετηρία τον σεβασμό της ανθρώπινης ζωής και την αγάπη μου για τους λαούς, συνεχίσθηκαν και θα συνεχισθούν σε όλο τον πλανήτη. Λόγω παράδοσης κινήθηκα πάντοτε σε μια σφαίρα ελευθερίας. Πολύ περισσότερο όταν διάβηκα το Ιόνιο Πέλαγος καταφεύγοντας στην Ιταλία, διωκόμενος από την δικτατορία των Συνταγματαρχών. Ξέρετε εσείς για ποια δικτατορία μιλώ.
Αυτές οι εγκατεστημένες στην Άγκυρα ομάδες θανάτου παρά κυβερνήσεις και Στρατιωτικά Επιτελεία δεν αρκούνται στον περιορισμό, στην απαγόρευση των δραστηριοτήτων μου, όπως σας ζήτησαν να πράξετε. Αλλά στον περιορισμό, την απαγόρευση της ίδιας μου της ζωής. Η πράξη σας διευκολύνει, τροφοδοτεί τα βίαια ένστικτα και τις βάρβαρες επιδιώξεις τους. Οφείλω λοιπόν να πω δημόσια ότι εσείς προσωπικά και η κυβέρνηση σας θα είστε συνένοχοι αν συμβεί κάτι με τη ζωή μου.
Νομίζω ότι μια ισχυρή αυτοκρατορία θα μου ζητούσε συγνώμη. Όπως και μια έξυπνη αυτοκρατορία θα μου ζητούσε συγνώμη. Χωρίς τη συγνώμη σας νομιμοποιούμαι ηθικά και πολιτικά στην ανάδειξη της κατηγορίας την οποία σας απευθύνω, ως απολογητή μιας ιδεολογίας του θανάτου, του Κεμαλισμού. Μια δυσβάστακτη για σας εικόνα και ταυτότητα για τους άμεσους χρόνους. Γιατί στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ, στον πλανήτη μας, άνθρωποι καλής θέλησης λάτρεις της ιδεολογίας της ζωής και της αρμονίας ανάμεσα στους ανθρώπους κινούνται σε μιαν άλλη κατεύθυνση. Στην καθιέρωση της 19ης Μαϊου οχι μόνον ως ημέρας μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων αλλά ως κοινή ημέρα μνήμης των πολλών θυμάτων του Κεμαλισμού. Όπως καθιερώθηκε η 27η Ιανουαρίου ως ημέρα μνήμης των θυμάτων του Ναζισμού.
Αυτή η κατηγορία θα σας συνοδεύει παντού. Στην Νεμέα, στους Δελφούς, στην Ολυμπία, στην Αγορά των Αθηνών, στα Κολλέγια και ειδικά στο Κολλέγιο Ανατόλια της Θεσσαλονίκης. Ξεριζώθηκε από την Μερζιφούντα του Πόντου και εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη. Έτσι ο Πόντος αντί να παράγει σπουδαστές επιστήμονες, παράγει δολοφόνους όπως αυτούς του Καθολικού Ιταλού ιερωμένου Ανδρέα Σαντόρο και του Αρμένιου δημοσιογράφου Χράντ Ντίνκ. Ένας σπουδαστής του Ανατόλια της Μερζιφούντας, ο Συμεών Ανανιάδης, κρεμάστηκε από τους Κεμαλικούς το 1921 όπως χιλιάδες άλλα παιδιά. Τι θα πείτε εσείς στους σημερινούς σπουδαστές του Ανατόλια; Ότι σέβεστε ή δολοφονείτε την μνήμη του;
Τι θα πείτε στους κατοίκους της πόλης Υψηλάντη στο Μίτσιγκαν; Ότι ενώ ο Ουάσινγκτων συνομιλούσε με τον Κολοκοτρώνη, τον Μακρυγιάννη, τον Υψηλάντη εσείς συνομιλείτε με τον Δράμαλη και τους συνεχιστές πασάδες του; Όχι μόνο συνομιλείτε αλλά εκτελείτε και εντολές τους. Μία ερώτηση. Μήπως σας ζήτησαν να με παραδώσετε ώστε να με στείλουν στο Δεβισλίκ, στρατόπεδο εξόντωσης των Ποντίων νότια της Τραπεζούντας; Ήταν χειρότερο από το Άουσβιτς. Αυτή είναι ακόμα η δική σας οπτική για την Μικρά Ασία; Πόσο εφιαλτικό, τερατώδες είναι αλλά και πόσο μεγάλη η θλίψη για την κατάπτωση σας.
Ευτυχώς κύριε Πρέσβη, οι ΗΠΑ, η Αμερική είναι πληθυντική. Δεν γίνονται μόνο πράξεις του σκότους όπως αυτή του Σικάγου, αλλά και του φωτός όπως οι αναγνωρίσεις της Ποντιακής γενοκτονίας από πολλές Πολιτείες και πόλεις των ΗΠΑ.
Σας χαιρετώ
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Υ.Γ. Εσείς δυστυχώς μπήκατε στην Ελλάδα με το αριστερό πόδι. Έπρεπε να προσέξετε. Έπρεπε να μπείτε με το δεξί στο Ελευθέριος Βενιζέλος.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης
Διεθνής Ένωση για τα Δικαιώματα και την Απελευθέρωση των Λαών Ιnternational League for the Rights and Liberation of Peoples
Μη Κυβερνητική Οργάνωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ
Ερευνητής, συγγραφέας, εκδότης
Στράβωνος 29, 16674 Γλυφάδα
Τηλ. - Fax: 210 8982811